Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Σκέψεις

Γενέθλια

Εικόνα
Πως τον μετράμε αλήθεια το χρόνο; Με μήνες, χρόνια, μέρες, ώρες… Εγώ τον μετρώ με μικρές απόλυτες στιγμές και καθοριστικά γεγονότα. Στιγμές που πέρασαν και χάθηκαν μα άφησαν αναμνήσεις και αποδείξεις ζωής στο διάβα τους. Ηλιοβασιλέματα, κλεφτές ματιές, χάδια και έρωτες, φαγοπότια και γλέντια, συζητήσεις και ρήσεις, περιπέτειες και όνειρα. Άνθρωποι που έφυγαν, άνθρωποι που ήρθαν, υποσχέσεις κι ελπίδες που στιγμάτισαν και καθόρισαν τις στιγμές, μετατρέποντας το τώρα στο τότε. Ναι, για μένα ο χρόνος μετριέται με στιγμές. Προσωπικές στιγμές. Στιγμές που έρχονται και επιζούν στο υποσυνείδητό μας, επανέρχονται και στοιχειώνουν τα δευτερόλεπτα. 14.977 μέρες δείχνει ο καθρέπτης απέναντί μου. 41 χρόνια. Να τις μετρήσω ή να μην τις μετρήσω τις στιγμές; Σημάδια χρόνου στο διάβα τους. Σημάδια ανεξίτηλα που μένουν και χαράσσουν ουλές και στίγματα. Ο πρώτος έρωτας, οι παιδικοί φίλοι, τα σχολικά χρόνια, οι φοιτητικές τρέλες, τα χρόνια του στρατού, η πρώτη μέρα στη δουλειά, το πρώτο βιβλίο, το δ...

Πότε ακριβώς;

Εικόνα
Συχωρέστε με που παίρνω τον λόγο, αλλά δεν κατάλαβα και θέλω πραγματικά να καταλάβω. Κάνω χαζές ερωτήσεις κοιτώντας στα μάτια την κόρη μου. Χαζές ερωτήσεις χωρίς απάντηση. Ερωτήσεις που ξεπηδούν μέσα από τα αθώα μάτια της. Ψάχνοντας απαντήσεις που με βγάζουν στον δρόμο και στις πλατείες. Γιατί η κόρη μου ονειρεύεται ακόμα και δεν μπορώ να της το στερήσω. Και κάποιος πρέπει εν τέλει να απαντήσει στα κουτά μου ερωτήματα. Πότε ακριβώς το μέλλον μας μετατράπηκε από υπόσχεση σε απειλή; Πότε ακριβώς η εμπιστοσύνη μας έγινε ωμός εκβιασμός τους; Πότε ακριβώς η ψήφος μας από αναφαίρετο δικαίωμα έγινε ποταπή υποχρέωση; Πότε ακριβώς η δημοκρατία μας μετατράπηκε σε κοινοβουλευτικό υποκατάστατο; Πότε ακριβώς ο κοινοβουλευτισμός μας έγινε το καλύτερο άλλοθί τους; Πότε ακριβώς αυτά που εξαγγέλθηκαν έγιναν πράξη; Πότε ακριβώς η ανιδιοτελής προσφορά έγινε προαπαιτούμενη μίζα; Πότε ακριβώς τα χρήματα που υπήρχαν κι ήταν πολλά έγιναν λίγα κι έκαναν φτερά; Πότε ακριβώς εκεί που μας χρωστούσαμε βγήκαμε κ...

ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ

Εικόνα
Ποτέ δεν είναι αργά. Έστω και καθυστερημένα η Ελληνική κοινωνία φαίνεται να ξύπνησε από το λήθαργο των καναλιών του σάπιου συστήματος της μιζέριας, της ρεμούλας και της αρπαχτής και να επιζητεί δικαιοσύνη, ισονομία, δημοκρατία, χώρο για όνειρα, ελπίδα για το αύριο, τα αυτονόητα.

Αν ο Στρος Καν την έπεφτε σε καμαριέρα στην Ελλάδα

Εικόνα
Από τα δελτία ειδήσεων των 8 εκείνης της μέρας Σοκ έχει προκαλέσει στο Πανελλήνιο η καταγγελία μιας μετανάστριας που εργάζεται ως καμαριέρα σε γνωστό ξενοδοχείο των Αθηνών για απόπειρα βιασμού από πασίγνωστο στέλεχος της Τρόικας, που για λόγους δεοντολογίας δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε. Η εν λόγω καμαριέρα κατάφυγε στις αστυνομικές αρχές καταγγέλλοντας το περιστατικό, ενώ ο ισχυρός άνδρας πετούσε εκτός χώρας στα πλαίσια σύσκεψης του οργανισμού που εκπροσωπεί στο εξωτερικό. Κύκλοι του οργανισμού αναφέρουν πως οι καταγγελίες είναι αίολες και πως η κατάθεση – μαρτυρία – καταγγγελία της εν λόγω καμαριέρας δεν στοιχειοθετεί ποινικό αδίκημα για τον ισχυρό άνδρα που απειλεί με αγωγές για συκοφαντική δυσφήμηση. Δυστυχώς δεν μπορούμε να σας αποκαλύψουμε το όνομα του υψηλόβαθμου στελέχους λόγω σχετικής απαγόρευσης από την Εισαγγελία, το Ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο και το νόμο περί προστασίας περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχει ήδη διαταχθεί προκαταρκτική έρευνα μετά τη μηνυτήρια αναφορά της κα...

Η τελευταία έξοδος

Εικόνα
Τα φώτα της ράμπας έσβησαν, έπαψε το χειροκρότημα, η κουρτίνα έπεσε κι άναψε το λαμπάκι της εξόδου. Η τελευταία σου έξοδος. Καλό σου ταξίδι φίλε. Η Κέρκυρα και ο πολιτισμός θρηνεί. Φτώχυνε η σκηνική μας παρουσία. Εσύ όμως θα ζεις για πάντα στο παρασκήνιο της όποιας σκέψης μας, σημαδεύοντας με το φωτεινό σου διάβα τα αποτυπώματά μας στο σανίδι της λογικής και του παραλόγου, φωτίζοντας με τη λάμψη του αστεριού σου το σκηνικό του θεάτρου που μόλις άφησες.  Παναγιώτη, καλό σου ταξίδι. 

Μετακόμιση

Εικόνα
Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν ισχυρίζεται ότι μία μετακόμιση είναι εύκολη υπόθεση, ούτε ακόμα κι αυτοί που τις έχουν φάει με το κουτάλι και είναι ειδικοί επί του θέματος. Υπάρχουν δε και μερικές οδηγίες που διατείνονται πως μπορούν να κάνουν αυτή την κουραστική και χαοτική διαδικασία πιο απλή και εύκολη. Όσο και αν προσπαθήσεις όμως να τις ακολουθήσεις, να είσαι σίγουρος πως όλο και κάτι θα ξεχάσεις, κάτι θα χάσεις, κάτι θα σου σπάσει και τέλος θα κάνεις καιρό για να ξεπεράσεις το σοκ που υπέστης από την όλη διαδικασία. Κι αυτό γιατί τα απαραίτητα να ξέρεις πως δεν είναι ποτέ αρκετά. Αυτά που πρέπει να πετάξεις συνήθως τα χρειάζεσαι όταν θα έχουν ηρεμήσει τα πράγματα και θα βλέπεις διαφορετικά τις καταστάσεις και   οι φίλοι που θα σπεύσουν να σε βοηθήσουν όταν θα έρθει η κρίσιμη ώρα θα έχουν κάτι άλλο επείγον να κάνουν, κι όσοι σε βοηθήσουν τελικά καλύτερα να μην το έκαναν! Οι κούτες ποτέ δεν έχουν το σωστό βάρος, οι ταινίες σου σπάνε κάθε φορά τα νεύρα αφού ξεκολλάνε όταν δεν ...

Καπνός: Το πιο αγαπημένο λαχανικό

Εικόνα
Όταν έκοψα το τσιγάρο τρία χρόνια πριν δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα μπορούσα να αντικρίσω ξανά τη ζωή κατάματα χωρίς να νιώθω ανασφάλεια και επιφύλαξη για τη μελλοντική της ποιότητα χωρίς τη συνήθεια του καπνίσματος. Γιατί είναι αλήθεια πως όταν ο καπνιστής σταματά το κάπνισμα, δεν ξέρει εάν θέλει ή όχι να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του χωρίς την απόλαυση του τσιγάρου. Ακόμα και στον Παράδεισο θα το σκέφτονταν να πάει χωρίς αυτό. Τις περισσότερες φορές ο καπνιστής προβλέπει τη ζωή χωρίς τσιγάρο ως πιο αγχωτική, πιο επίπονη, και σαφώς λιγότερο διασκεδαστική. Πολλές φορές απορεί πως τα κατάφερνε και ζούσε πριν ακόμα ξεκινήσει να καπνίζει. Ο καπνός στην πραγματικότητα, όσο κι αν τον έχουμε δαιμονοποιήσει δικαίως ή αδίκως, δεν πάει να είναι ένα απλό λαχανικό του Θεού, ένα μονοετές, ποώδες φυτό που ανήκει στο γένος νικοτιανή. Ένα λαχανικό το οποίο καλλιεργείται για τα φύλλα του, τα οποία μετά από κατάλληλη επεξεργασία χρησιμοποιούνται για κάπνισμα. Το χαρακτηριστικό του καπνού είναι η νικοτίν...

Χριστούγεννα εν μέσω κρίσης

Εικόνα
Φέτος οι τρόικα των μάγων δεν φέρνει δώρα στον μικρό ορθόδοξο Χριστούλη της Ελλάδας μας που γεννιέται οσονούπω σε μερικές μέρες στο φτωχικό τσαρδί μας. Δεν ξέρω αν μιλάμε για σπήλαιο ή στάβλο, αλλά από άχυρο και κουτόχορτο να φάνε κι οι κότες σε τούτη εδώ τη χώρα, έτσι όπως την καταντήσαμε. Όπως και να έχει μην περιμένετε δώρα ετούτες τις γιορτές. Μας τελείωσε κι ο χρυσός, και τα σμύρνα και το λιβάνι. Οικονομικά καταρρεύσαμε οπότε για χρυσό ούτε λόγος. Το ευρώ κατρακύλησε στην πλαγιά του λόφου της κρίσης και το έφαγε η μαρμάγκα. Τα σπρέντ εκτινάχθηκαν στα ύψη και για δανεισμό χωρίς θυσίες ούτε λόγος. Θα πρέπει να γονατίζουμε όλο και περισσότερο για να πάρουμε τη δόση μας κάθε φορά. Από λιβάνι μας φλόμωσαν όλα τα χρόνια. Μας λιβάνισαν για τα καλά τόσα χρόνια με την ευρωπαϊκή μας προοπτική και την ανάπτυξη που ευαγγελίστηκαν που πάθαμε αναφυλαξία στο τέλος από τα θυμιατά τους. Όσο για τα σμύρνα, αχρείαστα να είναι, ήρθαν κατόπιν εορτής. Χάσαμε ήδη πολλούς στο δρόμο της εξιλέωσης που ...

Χρεοκοπούμε με ή χωρίς την Ελλάδα

Εικόνα
Ημέρα πένθους για μια Ελλάδα που χρεοκοπεί ασύστολα όχι μόνο οικονομικά αλλά κυρίως πνευματικά. Χωρίς πολιτικούς με αξίες, ευθυξία, όραμα και ιδανικά, ικανούς να διασώσουν ακόμα και τα αυτονόητα στο τέλμα της αδιαφορίας και της ανικανότητάς τους. Με αφελείς εξοργισμένους που σπέρνουν τον θάνατο με τις τρέλες και τις ακρότητές τους, με επιχειρηματίες που αφήνουν στο έλεος των εμπρηστών τους εργαζόμενούς τους. Χρεοκοπούμε, αυτό πλέον είναι δεδομένο, με ή χωρίς την Ελλάδα. Όπως και να' χει μισθωτοί, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι και άνεργοι ατενίζουν το μέλλον τους μέσα από τις φλόγες του χρέους και τους καπνούς των νέων μέτρων αρχίζοντας να μετρούν αθώα θύματα στο βωμό των επιταγών της εποχής μας. Χρεοκοπούμε. Άλλωστε, όπως λένε, καπιταλισμός χωρίς χρεοκοπία είναι χριστιανισμός χωρίς κόλαση.

Όνειρα... επί πιστώσει

Εικόνα
Εικόνες, ήχοι, ιδέες, συναισθήματα. Τα όνειρα και το περιεχόμενό τους οι επιστήμονες και οι ειδικοί λένε πως υπάρχουν για να μην συμβούν ποτέ στη φυσική πραγματικότητα. Εδρεύουν στο απυρόβλητο, μακριά από τον έλεγχο μας κι όσο έντονα κι αν τα βιώνουμε τόσο πιο μακρινά φαντάζουν. Παρόλα αυτά μάθαμε να τα ερμηνεύουμε και να τα διεκδικούμε. Όσο απρόσιτα κι αν φαντάζουν στο πρώτο φως της μέρας. Κι όσο κι αν αναδύονται από το σκοτεινό μας ασυνείδητο, υποδεικνύοντας τη βασιλική οδό προς εκείνο, τόσο περισσότερο οι πονηροί καιροί μεταβάλλουν το χαρακτήρα τους μεταλλάσσοντάς τα σε πλαστικά υποχείρια των επιθυμιών μας. Μάθαμε να αγοράζουμε με πλαστικό χρήμα, να χρεωνόμαστε ασύστολα, να θέλουμε με πάθος, να παίρνουμε κι όχι να δίνουμε. Να δανειζόμαστε και όχι να δανείζουμε. Να απλώνουμε το χέρι για να αποκτήσουμε και όχι για να δώσουμε. Ξεχάσαμε να ονειρευόμαστε αθώα, ξεχάσαμε τα όνειρα τα βρεφικά, τα παιδικά. Όλα άλλαξαν στο βωμό της άπληστης καθημερινότητάς μας. Ακόμα και τα όνειρά μας που πλέ...

Μαθήματα ισορροπίας

Εικόνα
Τις προάλλες περπατώντας στα πεζοδρόμια της πόλης, μου «καρφώθηκε» στο μυαλό μια έμμονη ιδέα καθώς προσπαθούσα να ισορροπήσω στην άκρη της σκέψης μου με τα συναισθήματα που με κατέκλυζαν. Μια έμμονη ιδέα που θέλησε να μεταμορφωθεί σε λέξεις και προτάσεις και να περάσει στην αιωνιότητα μέσα από τη μετατροπή της σε γραπτό κείμενο. Αφορμή ήταν εκείνες οι εικόνες των περαστικών που τυχαίνει να συναντώ στη διαδρομή της καθημερινότητάς μου περνώντας δια πυρός και σιδήρου μέσα από άγχη, στρες και μάχες με το χρόνο και τις υποχρεώσεις. Αφορμή ήταν όλοι εκείνοι που δεν γνωρίζω τόσο καλά για να σταθώ και να τους σφίξω το χέρι στη μέση του δρόμου, εκείνοι που δεν αλλάζουμε μια «καλημέρα» καθώς διασταυρώνονται οι πορείες μας, αλλά που μοιραζόμαστε τα ίδια πεζοδρόμια, τις ίδιες υποχρεώσεις με λογαριασμούς και τράπεζες, τα ίδια βάρη, τις ίδιες μικρές καθημερινές απολαύσεις, ίσως ακόμα και τα ίδια όνειρα. Είναι όλοι εκείνοι που καθώς τους συναντώ στις καθημερινές μου πορείες δεν μένουν παγερά αδιάφορ...

Αυτός, αυτή και τα "μυστήρια"

Εικόνα
Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από το να εξερευνάς ξανά την ίδια τη ζωή μέσα από τα μάτια του σπλάχνου σου. Να αναδεύεις ασύστολα εικόνες και ήχους της καθημερινότητάς σου διαμορφώνοντας έναν νέο κόσμο στη λογική του παράλογου ενάντια στις ορθολογικότερες ώριμες σκέψεις σου. Ετούτοι οι πρώτοι μήνες της νέας μου ζωής στο πλευρό της γυναίκας και της κόρης μου αποτελούν το επιστέγασμα της ευτυχίας. Δεν ξέρω πως αλλιώς να ορίσω τα αυτονόητα που περικλείουν μέσα τους τα παιδικά χαμόγελα, τα επιφωνήματα, το άγγιγμα της ψυχής, το άρωμα του φρέσκου στη φορτωμένη με έγνοιες ζωή μας. Παράλληλα χαίρομαι την αγαλλίαση της εξερεύνησης στα μονοπάτια της οικογένειας. Μονοπάτια που ελπίζω να συνεχίζω να περπατώ κρατώντας για πάντα σφικτά στην αγκαλιά το όνειρο της οικογενειακής μου ευτυχίας.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Εικόνα
Ετούτες τις άγιες μέρες ας μας συντροφεύουν τα καλύτερά μας όνειρα στις ευχές μας. Τα όνειρα τα πιο αγνά, τα πιο αθώα, τα πιο υγιή. Πέρα από μικρότητες, εγωισμούς, καταναλωτικές μανίες και σύγχρονες εξαλλοσύνες, μακριά από πάθη και μεμψιμοιρίες. Ας μας συντροφεύουν οι εικόνες των παιδικών μας ονείρων, αυτές που ίσως ξεχάσαμε στο πέρασμα τόσων χρόνων αλλά που πάντα θα μένουν χαραγμένες ανεξίτηλα στο βάθος του μυαλού μας. Μέσα από την καρδιά μου εύχομαι σε όλους υγεία και ευτυχία. Δημιουργική έμπνευση και αγάπη. Χρόνια πολλά και καλά.

Καλοκαιρινή ραστώνη

Εικόνα
Με εξαίρεση το κράτος που δεν χαμπαριάζει από μέρες και ώρες - είχε πέσει στη γαβάθα όταν ήταν μικρό - η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς καλοκαιρινής ραστώνης. Μετά το κτύπημα του ιού της νέας γρίπης, το χασμουρητό και η ξάπλα θα είναι η επιδημία του καλοκαιριού που θα μας επισκεφθεί όλους ανεξαιρέτως. Οδηγίες δεν υπάρχουν για να αποφύγουμε την απρόκλητη επίθεση του ιού. Μπορείτε αν θέλετε να πλένετε τακτικά τα χέρια σας, να χρησιμοποιείτε χαρτομάντιλο τις ώρες του φτερνίσματος, να μην πιάνετε τακτικά μύτες και στόμα χωρίς λόγο και αιτία, αλλά να είστε σίγουροι πως δεν θα αποφύγετε τις δυσάρεστες συνέπειες του ανεβάσματος του υδραργύρου στα καλοκαιρινά απαγορευτικά επίπεδα. Δεν υπάρχουν συνταγές αποφυγής της, ούτε ελπίδες έγκαιρης προμήθειας εμβολίων. Επίκειται έξαρση του φαινομένου στον μήνα που αδειάζουν πόλεις και χωριά και γεμίζουν οι παραλίες και οι εξοχές. Απλά απολαύστε την παρέα με μια αγκαλιά, ένα βιβλίο, πλάι στο κύμα, στο βουνό, με τον ήχο των τζιτζικιών, με τις αγαπημένες σας μ...

Το χάρτινο σπίτι

Εικόνα
Συχνά είναι πιο δύσκολο να ξεφορτωθείς ένα βιβλίο παρά να το αποκτήσεις. Κολλάνε πάνω μας με ένα συμφωνητικό ανάγκης και λησμονιάς, σαν να ήταν μάρτυρες μιας στιγμής της ζωής μας που δεν θα ξαναζήσουμε. Όσο όμως βρίσκονται εκεί, τα θεωρούμε μέρος του εαυτού μας. Αυτά υποστηρίζει μεταξύ άλλων στο «Χάρτινο Σπίτι» ο Αργεντινός συγγραφέας Κάρλος Μαρία Ντομίγκες . Η βιβλιοθήκη είναι μια πύλη στο χρόνο , σύμφωνα με τον Μπόρχες . Θα συμπλήρωνα πως έχει την ικανότητα να σε μεταφέρει σε άλλους κόσμους, σε άλλες εποχές. Είναι όμως παράλληλα κι ένας δρόμος που μπορεί να σου ξεδιπλώσει τον ίδιο σου τον εαυτό. Ένα ταξίδι ζωής σε περασμένους κόσμους, στο μέλλον του φανταστικού, στο υπόγειο παρόν, στα ενδότερά μας. Διαβάζοντας ένα βιβλίο υπογράφεις ένα άυλο συμφωνητικό ανάγκης και λησμονιάς, ταξινομείς τη μαρτυρία της ζωής σου στο ράφι της σκονισμένης βιβλιοθήκης σου και εξαργυρώνεις το μαγικό σου εισιτήριο ως ταξιδευτής στο χώρο και το χρόνο.

Εξετάσεις και πάλι εξετάσεις

Εικόνα
Το χειρότερο με τις εξετάσεις δεν είναι όταν τις δίνεις… είναι όταν περιμένεις τα αποτελέσματά τους. Σαν να σταματάει ο χρόνος ρε παιδί μου και να μην περνάνε οι μέρες μέχρι το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και να είστε σίγουροι πως μια ζωή όλο και κάποιο αποτέλεσμα εξετάσεων θα περιμένετε. Αρχής γενομένης από την ίδια την οικογένεια, να περπατήσεις, να αρθρώσεις, να μιλήσεις, να σαγηνέψεις, να πείσεις. Μετά έρχεται το σχολείο με τα μαθήματα, τους δασκάλους, τους φίλους, τους συμμαθητές, τις προκλήσεις του άλλου φύλου, το Πανεπιστήμιο με τις εξεταστικές του, οι οργανώσεις, οι σύλλογοι και οι φοιτητικοί φορείς. Μετά η προοπτική του Δημοσίου και οι εξετάσεις του ΑΣΕΠ για μια άσπρη μέρα στο δημόσιο, η αποστολή βιογραφικών και οι συνεντεύξεις στον επαγγελματικό τομέα, οι διαρκείς εξετάσεις στα προσωπικά με το έτερο ήμισυ, τα οικογενειακά τεστ που δοκιμάζουν την αντοχή σου, οι εξετάσεις που ελέγχουν τους δείκτες της προσωπικής σου υγείας, οι εξετάσεις των άλλων που πολλές φορές σε αγχώνουν περισσό...

Ένα λουλούδι και μια ευχή

Εικόνα
Έτσι, για τον κακό καιρό της εποχής, για τα καρεκλοπόδαρα που έπεσαν χθες και που ποτέ ευτυχώς δεν μας πετυχαίνουν, για τις στάλες τις βροχής που μας βομβάρδιζαν, αλλά και για τον σημερινό ήλιο που δειλά δειλά από το πρωί έκανε την εμφάνισή του, εγώ σήμερα θα μιλήσω για τα λουλούδια και τις ευχές. Θα μυρίσω άνοιξη στο καταχείμωνο, να προλάβω τις εξελίξεις, το επίδομα θέρμανσης και την οικονομική κρίση, την ευρωπαϊκή επιτήρηση και την προσωπική ελευθερία. Θα μυρίσω άνοιξη για να κατοχυρώσω όνειρα και επιδιώξεις, τώρα που ο ουρανός έχει ανοίξει και δέχεται αιτήσεις με ή χωρίς πρωτόκολλο.

Για όσους βιάζονται

Εικόνα
Πολλές φορές οι λαϊκές παροιμίες πάνε περίπατο όταν η επιστήμη σηκώνει τα χέρια και η φύση βρίσκει λύσεις μέσα από την ανακατανομή του τυχαίου και του σοφού. Γιατί μπορεί όποιος βιάζεται να σκοντάφτει, αλλά υπάρχουν κι αυτοί που μέσα από τη βιασύνη τους ανοίγουν δρόμους. Είναι ή δεν είναι τελικά «τρελές» οι μυγδαλιές που ανθίζουν στο καταχείμωνο; Δεν ξέρω τι λέτε εσείς αλλά εγώ πιστεύω πως ανθίζουν την κατάλληλη ώρα. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες μελέτες, αν η αμυγδαλιά άνθιζε αργότερα θα είχε τον κίνδυνο να εξαφανιστεί. Κι αυτό επειδή τα λουλούδια της είναι ατελή και δεν τα προτιμούν τα έντομα όταν έχουν άλλη δυνατότητα. Εφόσον όμως η αμυγδαλιά ανθίζει νωρίς, προλαβαίνει τα πρώτα έντομα που εμφανίζονται προσφέροντάς τους τροφή σε μια εποχή που τίποτε άλλο δεν είναι διαθέσιμο. Σε τελική ανάλυση αυτό που έχει σημασία είναι το αποτέλεσμα. Ή μήπως όχι; Όπως και να’ χει χαίρεσαι να τις βλέπεις ανθισμένες μέσα στον χιονιά.

Παρέα με τον Αλέξανδρο

Εικόνα
Ο Αλέξανδρος κλείνει τα τέσσερα μα όταν ανοίγει τα χέρια του να σε αγκαλιάσει νομίζεις ότι η αγκαλιά του χωράει όλον τον κόσμο. Στα μάτια του καθρεφτίζεται η αθωότητα όλων των παιδιών αν και πολλές φορές είναι ικανός να σε πουλήσει και να σε αγοράσει σε μια στιγμή. Κάθε φορά που τον παίρνω από το χέρι νιώθω πως κρατώ στις παλάμες μου τις τύχες της υφηλίου. Μαζί κάνουμε σκέψεις και σχόλια για κάθε τι, από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα. Στις πιο χαζές ερωτήσεις πάντα υπάρχει μια αίσθηση ειρωνείας και μια υπόγεια διεκδίκηση που δεν σου περνά από το ενήλικο μυαλό σου. Στις πιο προχωρημένες απορίες του αναζητείς κάθε φορά απάντηση. Στις προτάσεις του κυριαρχεί πάντα ο μέλλοντας και όχι ο ενεστώτας. Δεν είναι πολιτικός, αλλά ζει το σήμερα μέσα από τα «ΘΑ» του. Μοιράζει χαμόγελα ευτυχίας μέσα από την απλή του καθημερινότητα. Θέλει πολλά και συμβιβάζεται ακόμα και με τα λίγα. Αυτό όμως που με συγκινεί πιο πολύ είναι το χαμόγελό του. Ίσως γιατί είναι αγνό, μοιράζεται χωρίς δόσεις και σε μετα...

Τα όνειρα και τα σκουπίδια

Εικόνα
Tα σκουπίδια είναι όπως τα όνειρα. Δεν ξέρεις καλά καλά πως γίνονται και από πού κρατά η σκούφια τους. Δεν ξέρεις τη χρησιμότητά τους. Πολλές φορές αγνοείς τις προεκτάσεις της ύπαρξής τους, αλλά άμα επιμένουν για καιρό να σε σκοτίζουν… κάτι δεν πάει καλά. Αρχίζεις και νιώθεις άβολα. Ναι, τώρα που το καλοσκέφτομαι, ναι, τα σκουπίδια είναι όπως τα όνειρα. Προέρχονται από αγνές πρώτες ύλες, από καταναλωτικές επιθυμίες και μανιώδεις εξάρσεις και καταλήγουν στον κάλαθο των αχρήστων, όπως τα όνειρα ξεχνιούνται και σβήνουν με το πρώτο φως της μέρας. Αυτά που δεν ξεχνάμε ποτέ είναι και τα όνειρα που επιμένουν, που επανέρχονται πάλι και πάλι, που θέλουν σώνει και καλά να μας αποδείξουν πως πρέπει να δώσουμε κάποια βάση στα κρυφά μηνύματά τους. Δεν ξέρω πως και γιατί, αλλά τα μπερδέψαμε τα πράγματα, ειδικά εμείς οι Κερκυραίοι. Αφήσαμε τα σκουπίδια να γίνουν ο καθημερινός μας εφιάλτης. Μετατρέψαμε τα όνειρα της νύχτας σε σκουπίδια της μέρας. Βρώμισαν τα όνειρά μας, ξημέρωσε για τα καλά, αλλά εμεί...