Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Αθλητισμός

Από το ναδίρ στο ζενίθ

Εικόνα
Έτσι είμαστε εμείς οι βουβουζ..έλληνες. Μπορούμε σε χρόνο dt να αναστηθούμε μέσα από τις στάχτες μας κι εκεί που κλαίγαμε ομαδικώς την τύχη μας και το ριζικό μας εν μέσω τρόικας και καθημερινότητας, πλέον να ονειρευόμαστε την κατάκτηση ολόκληρου του κόσμου.   Η μπάλα είναι στρογγυλή και γυρίζει. Γυρίζει και ο τροχός. Μόνο που δυστυχώς γύρισε μόνο η μπάλα και όχι ο τροχός. Τα νέα μέτρα σε εργασιακό και ασφαλιστικό εν μέσω θέρους αποκαλύπτουν πως η ουσιαστική ανάσταση που τόσο πολύ ονειρευόμαστε είναι ουτοπική. Κι αν δεν το έχουμε καταλάβει, η Αργεντινή μας περιμένει στη γωνία. Να αντιμετωπίσουμε τις κοινές μας κρίσεις στο περιθώριο των κοινών μας οικονομικών προβλημάτων. Ελληνίδες, Έλληνες. Στα όπλα!

Μπάλα είναι και γυρίζει

Εικόνα
Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση και η καλύτερη επίθεση ξεκινά από την σωστή άμυνα. Κι αφού η μπάλα είναι στρογγυλή όλοι αναζητούν μοίρα στον ήλιο της ποδοσφαιρικής διάκρισης. Παίχτες, προπονητές, φίλαθλοι, τζογαδόροι, όλοι αναμένουν την σέντρα για να αρχίσουν να ελπίζουν. Κι αν έχει αξία η συμμετοχή και όχι η νίκη τότε ο πρώτος δεν θα σήκωνε κύπελλο… Ας χορτάσουμε τουλάχιστον μπάλα…

Ο οπαδός και η ψυχολογία του

Εικόνα
Είναι τρελός όποιος πιστεύει πως θα μπορούσε ποτέ να σβήσει από τον κοινωνικό χάρτη τις στρατίες των γηπεδικών οπαδών και να τις μετατρέψει σε στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα. Όσο κι αν ακριβίνουν τα εισιτήρια, όσο κι αν τουρτουρίζουν στο κρύο και στο αγιάζι, όσο κι αν τρέχουν οι συμβατικές τους υποχρεώσεις, οι χρωματισμένοι οπαδοί με τα δίχρωμα κασκόλ θα βρίσκονται πάντα στο γήπεδο επιδεικνύοντας καταπληκτική αφοσίωση στα σορτσάκια και τις φανέλες της αγαπημένης τους ομάδας. Θα μοιράζονται τη δόξα της μαζί της, θα αγκαλιάζονται και θα πανηγυρίζουν χρησιμοποιώντας πάντα πρώτο πληθυντικό «νικήσαμε». Θα τα σπάνε μέσα και έξω από γήπεδο, θα φοράνε τις κουκούλες τους για να προστατευθούν από τα δακρυγόνα των δυνάμεων καταστολής και θα χύνουν το μαύρο δάκρυ τους στο περιθώριο της αγωνιστικής ήττας. Όσο κι αν δε θέλουμε να το παραδεχθούμε είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχθούμε την ήττα του φίλαθλου πνεύματος από τον οπαδισμό. Παρόλο που αν το καλοσκεφτείς μόνο μαζόχας πρέπει να είσαι...

Ολυμπιακός Πειραιά

Εικόνα
Υπάρχουν στιγμές και στιγμές. Υπάρχουν νύχτες και νύχτες. Υπάρχουν νίκες και νίκες. Υπάρχουν ομάδες και ομάδες. Υπάρχουν παίχτες και παίχτες. Δεν υπάρχει όμως άλλος Ολυμπιακός, με τόση δόξα, τόσο σθένος, τόση πίστη, τόσο πάθος, όσο αυτός του Πειραιά, της Ελλάδας, των Ελλήνων.

Ολυμπιακός Ρώμης

Εικόνα
Ήταν να μην αρχίσουμε να κερδίζουμε εκτός έδρας στην Ευρώπη! Τώρα που ξεκινήσαμε δεν μας σταματά τίποτα! Όπως και να' χει, όλα είναι πιθανά σε αυτόν τον όμιλο που μπλέξαμε... Μπορεί να τερματίσεις από πρώτος μέχρι και τελευταίος. Τουλάχιστον, αξίζει να συμμετέχεις... όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα...

Ολυμπιακός Μαδρίτης

Εικόνα
Τι κι αν δεν έφερε στις αποσκευές του από την Μαδρίτη κανέναν βαθμό; Δεν γύρισε με άδεια χέρια. Ίσως ο Θρύλος να πραγματοποίησε την καλύτερη εμφάνιση ελληνικής ομάδας στο εξωτερικό και στο Μπερναμπέου. Όταν έχεις απέναντί σου τη Ρεάλ, τη διαιτησία, τον κόσμο, τα προγνωστικά, τους αριθμούς και την παράδοση, το μόνο που μπορείς να αντιπαραθέσεις είναι ψυχή. Και η ψυχή των ερυθρολεύκων ζωγράφιζε χθες. Ηττημένος νικητής επέστρεψε ο Θρύλος. Γεμάτος ελπίδες. Κι εμείς μαζί του κλείσαμε εισιτήριο για όνειρα.

Ολυμπιακός Βρέμης

Εικόνα
Το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα των αθλημάτων. Μπορεί να σε αποζημιώσει με μια νίκη για τις ήττες δέκα χρόνων. Μπορεί να σε απογειώσει και να σε προσγειώσει στο λεπτό. Χρειάζεται τύχη και ικανότητα. Χρειάζεται χαρακτήρα αλλά δεν χαρακτηρίζεται εύκολα. Γεμάτο συγκινήσεις αλλά με λίγο χώρο για συναίσθημα. Χρειάζεται κρύο αίμα και ψυχρό επαγγελματισμό, αλλά η ομάδα αίματος δεν παίζει κανένα ρόλο. Παίζεται με φανέλες αλλά αυτές σήμερα τουλάχιστον δεν μετράνε. Χρειάζεται μυαλό και καρδιά. Είναι παντός καιρού. Με ήλιο και βροχή, ενίοτε βρέχει και γκολ. Προχθές η ιστορία γράφθηκε ερυθρόλευκα. Ήταν κι ώρα… Μια νίκη εκτός έδρας, μα… τι νίκη!

Το χέρι του Θεού...

Εικόνα
Το μπάσκετ αποτέλεσε το άθλημα που πραγματοποίησα την πρώτη μικρή μου επανάσταση στην κολλητή μου παρέα στα σχολικά χρόνια. Ήμουν ο πρώτος που άσκησε βέτο κι εναντιώθηκε στις προσταγές για αλλαγή αγωνιστικού τερέν στα διαλείμματα του σχολείου λόγω σωματικής διάπλασης. Η εποχή του Γκάλη και του Γιαννάκη σήμανε την εισβολή της μπασκέτας στους σχολικούς χώρους και η παρέα άφησε στο περιθώριο το ποδόσφαιρο. Από τότε νιώθω ένα πλάκωμα στην καρδιά όποτε έρχεται η μπασκέτα στο προσκήνιο. Κάτι με πιάνει και ασφυκτιώ. Χθες όμως είπα ν’ αλλάξω. Είχα καιρό να δω αγώνα στο παρκέ. Κάτι με τράβηξε να παρακολουθήσω το χθεσινό παιχνίδι. Είπα κι εγώ να δω έναν αγώνα μπάσκετ και μου έβγαλε την ψυχή, ίσως μόνο και μόνο για να θυμηθώ τα παλιά. Μέρα που είναι σήμερα (επέτειος της ευρωπαϊκής καταξίωσης της ομάδας του Γκάλη και του Γιαννάκη το 1987) δεν θα τα βάλω με το μπάσκετ. Άλλωστε χάσεις κερδίσεις το άθλημα είναι το ίδιο και το αυτό. Και ο χθεσινός αγώνας, κατά τα ψέματα, άξιζε. Μόνο που μας πίκρανε στ...

You’ll never walk alone

Εικόνα
Κάποια πράγματα είναι δεδομένα και δεν αλλάζουν. Η μπάλα είναι στρογγυλή και δεν μας έκανε την χάρη. Συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο, γι’ αυτό άλλωστε το αγαπάμε. Είναι το πιο απρόβλεπτο άθλημα. Σημασία δεν έχει να ξέρεις να πανηγυρίζεις όταν κερδίζεις, αλλά να ξέρεις να χάνεις. Και οι Άγγλοι φίλαθλοι χθες το απέδειξαν παρά τις επιφυλάξεις μερίδας των γνωστών σοφών των τηλεοπτικών παραθύρων. Σημασία έχει να αγαπάς την ομάδα σου κάθε στιγμή. Να χειροκροτείς και να παρακολουθείς τη στέψη του αντιπάλου σου. Κι αν πρέπει να κρατήσουμε κάτι εμείς οι οικοδεσπότες από αυτό το παιχνίδι είναι αυτή η σκηνή. Γιατί η μπάλα είναι παιχνίδι πάνω από όλα. Πάνω από συναισθήματα, κέρδη και μπίζνες. Όσο για την αγαπημένη μας Λίβερπουλ… ένα είναι σίγουρο, μόνη της δεν θα βρεθεί ποτέ, ακόμα και στη «μοναξιά» της ήττας.

Super Κλίκα

Εικόνα
Πρωτάθλημα ήταν, πάει και πέρασε. Σιγά μην έπεφτε ο Ηρακλής ή η Λάρισα. Λες και δεν το ξέραμε πως το εύκολο θύμα ήταν η Κέρκυρα. Αυτό ήταν δεδομένο πως θα γινόταν, ακόμα κι αν χρειάζονταν αρκετό διαιτητικό μαγείρεμα και διοικητικές ρεμούλες για να πραγματοποιηθεί έστω και την τελευταία Κυριακή. Από τον τελευταίο φίλαθλο μέχρι τους ανώτερους κυβερνητικούς παράγοντες, όλοι ήξεραν πως η Κέρκυρα θα ήταν αυτή που θα έπαιρνε την άγουσα προς τον υποβιβασμό, ας μην γελιόμαστε. Χωρίς γήπεδο, χωρίς υποδομές, χωρίς πρόσβαση στο κράτος των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης, ήταν απλός ένας μπελάς που συνιστούσε ταλαιπωρία στα πόδια των μεγάλων του Ελληνικού Ποδοσφαίρου. Άλλο να ταξιδεύεις Σαλονίκη και Λάρισα κι άλλο Κέρκυρα. Άσε που θα έπρεπε να μας φτιάχνανε και το γήπεδο αν παραμέναμε. Ασύμφορη η Κέρκυρα. Δεν πειράζει. Εμείς να είμαστε καλά. Άντε πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι στη Β΄ θα μας στείλουν…