Προσωπικό ιστολόγιο του συγγραφέα Νίκου Παργινού.
Θυσιαστήριο έμπνευσης και χώρος εναπόθεσης σκέψεων στο μετερίζι της συγγραφής με καταλύτη το χιούμορ και οδηγό την ίδια τη ζωή.
Εξετάσεις και πάλι εξετάσεις
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Το χειρότερο με τις εξετάσεις δεν είναι όταν τις δίνεις… είναι όταν περιμένεις τα αποτελέσματά τους. Σαν να σταματάει ο χρόνος ρε παιδί μου και να μην περνάνε οι μέρες μέχρι το επιθυμητό αποτέλεσμα.Και να είστε σίγουροι πως μια ζωή όλο και κάποιο αποτέλεσμα εξετάσεων θα περιμένετε. Αρχής γενομένης από την ίδια την οικογένεια, να περπατήσεις, να αρθρώσεις, να μιλήσεις, να σαγηνέψεις, να πείσεις. Μετά έρχεται το σχολείο με τα μαθήματα, τους δασκάλους, τους φίλους, τους συμμαθητές, τις προκλήσεις του άλλου φύλου, το Πανεπιστήμιο με τις εξεταστικές του, οι οργανώσεις, οι σύλλογοι και οι φοιτητικοί φορείς. Μετά η προοπτική του Δημοσίου και οι εξετάσεις του ΑΣΕΠ για μια άσπρη μέρα στο δημόσιο, η αποστολή βιογραφικών και οι συνεντεύξεις στον επαγγελματικό τομέα, οι διαρκείς εξετάσεις στα προσωπικά με το έτερο ήμισυ, τα οικογενειακά τεστ που δοκιμάζουν την αντοχή σου, οι εξετάσεις που ελέγχουν τους δείκτες της προσωπικής σου υγείας, οι εξετάσεις των άλλων που πολλές φορές σε αγχώνουν περισσότερο. Αλλά και η καθημερινή κατάθεση δικαιολογητικών σε τράπεζες και οργανισμούς για χρηματοδοτήσεις, για πιστοποιητικά, για υπεύθυνες δηλώσεις, για το αυτονόητο, την απαιτούμενη άδεια οδήγησης, τη γνώσης της ξένης γλώσσας, τη γνώση της μουσικής και πάσης φύσεως τεχνών, οι εξετάσεις ενώπιον ακροατηρίου με συνοδεία συνηγόρου υπεράσπισης αλλά και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Οι εξετάσεις είναι παντού και πάντα. Καιρός να το συνηθίσουμε και να πάρουμε και κανέναν υπνάκο στα πεταχτά αν μας δοθεί η ευκαιρία. Να είστε σίγουροι πως ο χρόνος θα περάσει έτσι πιο γρήγορα για τον ερχομό των πολυπόθητων αποτελεσμάτων.
Προσπαθώντας να σου αφήσω σχόλιο, ήθελα να σου πω , ποιες ήταν για μενα οι πιο αγωνιώδεις εξετάσεις στη ζωή μου. Ή μάλλον, όπως σωστά είπες, ποια ήταν η περισσοτέρο αγωνιώδης περίοδος αναμονής αποτελεσμάτων...
Στην αρχή σκέφτηκα τις Πανελλαδικές. Μετά όμως είπα...όχι...περισσότερη αγωνία είχα όταν περίμενα τα αποτελεσματα από το τεστ εγκυμοσύνης στο γυναικολόγο! Μετά πάλι...είπα όχι! Πιο πολύ αγωνία είχα όταν περίμενα να πάρω το πτυχίο, κι έπρεπε να περάσω όλα τα μαθήματα! Μετά...όχι....τη μεγαλύτερη αγωνία την είχα όταν έδωσα ΑΣΕΠ για να διοριστώ ως εκπαιδευτικός. Κι ύστερα είπα...μα τι λέω; Για θυμήσου τότε; Α!! Και τότε; Και παρατότε; :-D
Συμπερασμα : Δεν μπόρεσα να καταλήξω σε κανένα συμπερασμα! Η αγωνία είναι αγωνία, και ανάλογα με την ηλικία και τη φάση που βρίσκεσαι , είναι το ίδιο τυρρανική :-)
Πως τον μετράμε αλήθεια το χρόνο; Με μήνες, χρόνια, μέρες, ώρες… Εγώ τον χρόνο τον μετρώ με στιγμές. Στιγμές που πέρασαν και που άφησαν αναμνήσεις και αποδείξεις ζωής στο διάβα τους. Ηλιοβασιλέματα, κλεφτές ματιές, χάδια και έρωτες, φαγοπότια και γλέντια, συζητήσεις και ρήσεις, περιπέτειες και όνειρα. Ναι, για μένα ο χρόνος μετριέται με στιγμές. Προσωπικές στιγμές. Στιγμές που έρχονται και επιζούν στο υποσυνείδητό μας, επανέρχονται και στοιχειώνουν τα δευτερόλεπτα του τώρα με το τώρα του τότε. 12.784 μέρες δείχνει ο καθρέπτης απέναντί μου. 35 χρόνια. Να τις μετρήσω ή να μην τις μετρήσω τις στιγμές; Σημάδια χρόνου στο διάβα τους. Σημάδια ανεξίτηλα που μένουν και χαράσσουν ουλές και στίγματα. Ο πρώτος έρωτας, οι παιδικοί φίλοι, τα σχολικά χρόνια, οι φοιτητικές τρέλες, τα χρόνια του στρατού, όλα. Όλα σε εικόνες που κυλούν και αλλάζουν τις όψεις του καθρέπτη απέναντί μου. Κεράκια ελπίδας που σβήνουν στον χάρτη της καθημερινότητας με το πέρασμα του χρόνου. Γενέθλια. Να τα γιορτάσω ή να μ...
Με μεγάλη χαρά και ιδιαίτερη τιμή θα παρουσιάσουμε το νέο μου βιβλίο " Ο Σκαλιστής των μπαστουνιών " στην Κέρκυρα, την Δευτέρα 24 Οκτωβρίου και ώρα 7:00 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητρόπολης Κέρκυρας (Ακαδημίας 2) . Έχω την τιμή να με πλαισιώσουν τρεις αξιόλογοι ομιλητές, τρεις άνθρωποι και φίλοι που εκτιμώ βαθύτατα για όσα πρεσβεύουν, αλλά και να ζωντανέψει η γραφή μου από μια εξαίρετη ηθοποιό. Σας περιμένουμε.
Σύνθημα 26ον: EU ROBA Η συνδιάσκεψη των 25 της Ευρώπης κατέδειξε πως οι πολιτισμένοι λαοί της μπορούν να συμφωνούν διαφωνώντας ακόμα και για πράγματα τόσο απλά όπως ο τερματισμός μιας αιματοχυσίας κι ενός πολέμου. Κατέδειξε επίσης πως η Ευρώπη είναι ανίκανη να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στην κοσμοκρατορία της Αμερικής. Η Europa έγινε για ακόμα μια φορά Euroba. Δεν είναι και λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν πως ίσως τα αστεράκια στη σημαία της Ενωμένης Ευρώπης θα πρέπει να αλλάξουν και να γίνουν περισσότερο... Σιωνικά.
Το χειρότερο με τις εξετάσεις δεν είναι όταν τις δίνεις… είναι όταν περιμένεις τα αποτελέσματά τους. Σαν να σταματάει ο χρόνος ρε παιδί μου και να μην περνάνε οι μέρες μέχρι το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και να είστε σίγουροι πως μια ζωή όλο και κάποιο αποτέλεσμα εξετάσεων θα περιμένετε. Αρχής γενομένης από την ίδια την οικογένεια, να περπατήσεις, να αρθρώσεις, να μιλήσεις, να σαγηνέψεις, να πείσεις. Μετά έρχεται το σχολείο με τα μαθήματα, τους δασκάλους, τους φίλους, τους συμμαθητές, τις προκλήσεις του άλλου φύλου, το Πανεπιστήμιο με τις εξεταστικές του, οι οργανώσεις, οι σύλλογοι και οι φοιτητικοί φορείς. Μετά η προοπτική του Δημοσίου και οι εξετάσεις του ΑΣΕΠ για μια άσπρη μέρα στο δημόσιο, η αποστολή βιογραφικών και οι συνεντεύξεις στον επαγγελματικό τομέα, οι διαρκείς εξετάσεις στα προσωπικά με το έτερο ήμισυ, τα οικογενειακά τεστ που δοκιμάζουν την αντοχή σου, οι εξετάσεις που ελέγχουν τους δείκτες της προσωπικής σου υγείας, οι εξετάσεις των άλλων που πολλές φορές σε αγχώνουν περισσότερο. Αλλά και η καθημερινή κατάθεση δικαιολογητικών σε τράπεζες και οργανισμούς για χρηματοδοτήσεις, για πιστοποιητικά, για υπεύθυνες δηλώσεις, για το αυτονόητο, την απαιτούμενη άδεια οδήγησης, τη γνώσης της ξένης γλώσσας, τη γνώση της μουσικής και πάσης φύσεως τεχνών, οι εξετάσεις ενώπιον ακροατηρίου με συνοδεία συνηγόρου υπεράσπισης αλλά και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Οι εξετάσεις είναι παντού και πάντα. Καιρός να το συνηθίσουμε και να πάρουμε και κανέναν υπνάκο στα πεταχτά αν μας δοθεί η ευκαιρία. Να είστε σίγουροι πως ο χρόνος θα περάσει έτσι πιο γρήγορα για τον ερχομό των πολυπόθητων αποτελεσμάτων.
Προσπαθώντας να σου αφήσω σχόλιο, ήθελα να σου πω , ποιες ήταν για μενα οι πιο αγωνιώδεις εξετάσεις στη ζωή μου. Ή μάλλον, όπως σωστά είπες, ποια ήταν η περισσοτέρο αγωνιώδης περίοδος αναμονής αποτελεσμάτων...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτην αρχή σκέφτηκα τις Πανελλαδικές.
Μετά όμως είπα...όχι...περισσότερη αγωνία είχα όταν περίμενα τα αποτελεσματα από το τεστ εγκυμοσύνης στο γυναικολόγο!
Μετά πάλι...είπα όχι! Πιο πολύ αγωνία είχα όταν περίμενα να πάρω το πτυχίο, κι έπρεπε να περάσω όλα τα μαθήματα!
Μετά...όχι....τη μεγαλύτερη αγωνία την είχα όταν έδωσα ΑΣΕΠ για να διοριστώ ως εκπαιδευτικός.
Κι ύστερα είπα...μα τι λέω; Για θυμήσου τότε; Α!! Και τότε; Και παρατότε; :-D
Συμπερασμα : Δεν μπόρεσα να καταλήξω σε κανένα συμπερασμα! Η αγωνία είναι αγωνία, και ανάλογα με την ηλικία και τη φάση που βρίσκεσαι , είναι το ίδιο τυρρανική :-)
Καλημέρα :-)