Πως τον μετράμε αλήθεια το χρόνο; Με μήνες, χρόνια, μέρες, ώρες… Εγώ τον χρόνο τον μετρώ με στιγμές. Στιγμές που πέρασαν και που άφησαν αναμνήσεις και αποδείξεις ζωής στο διάβα τους. Ηλιοβασιλέματα, κλεφτές ματιές, χάδια και έρωτες, φαγοπότια και γλέντια, συζητήσεις και ρήσεις, περιπέτειες και όνειρα. Ναι, για μένα ο χρόνος μετριέται με στιγμές. Προσωπικές στιγμές. Στιγμές που έρχονται και επιζούν στο υποσυνείδητό μας, επανέρχονται και στοιχειώνουν τα δευτερόλεπτα του τώρα με το τώρα του τότε. 12.784 μέρες δείχνει ο καθρέπτης απέναντί μου. 35 χρόνια. Να τις μετρήσω ή να μην τις μετρήσω τις στιγμές; Σημάδια χρόνου στο διάβα τους. Σημάδια ανεξίτηλα που μένουν και χαράσσουν ουλές και στίγματα. Ο πρώτος έρωτας, οι παιδικοί φίλοι, τα σχολικά χρόνια, οι φοιτητικές τρέλες, τα χρόνια του στρατού, όλα. Όλα σε εικόνες που κυλούν και αλλάζουν τις όψεις του καθρέπτη απέναντί μου. Κεράκια ελπίδας που σβήνουν στον χάρτη της καθημερινότητας με το πέρασμα του χρόνου. Γενέθλια. Να τα γιορτάσω ή να μ...
ΣΥΝΘΗΜΑ 35ον: ΤΑΞΥΔΙ
Τώρα οι αεροσυνοδοί ζεσταίνουν τις κατσαρόλες τους για να φτιάξουν και την γνωστή "Ξυδόσουπα"
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν τολμήσεις και διαμαρτυρηθείς η δηλώσεις παρουσία στην προσφέρουν.
Κάνει καλό στα νεύρα λένε.
Γιατί;
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα ξυνισμένα μούτρα τους δεν τα προσέχετε;
Θα πρέπει να νιώθεις τουλάχιστον εκλεκτός αν δεις ένα μειδίαμά τους...
Οι έλεγχοι κλπ δεν με εκνευρίζουν εμένα Νίκο.
Η συμπεριφορά των ανθρώπων είναι που με θυμώνει. Και με θλίβει.
@candyblue
ΑπάντησηΔιαγραφήΛες να μας την προσφέρουν κι αυτήν τώρα στις πτήσεις;
@καπετάνισσα
Και τα μούτρα τους είναι ξυνισμένα και είναι κι αυτό εκνευριστικό, όπως και οι έλεγχοι.
Σας ομιλώ από τον πλανήτη Αρη αυτή τη στιγμή ¨:p:p γιατι δεν εχω μπεί ποτέ σε αεροπλάνο.Εχω υψοφοβία και έτσι ποτέ δεν εχω δοκιμάσει την εμπειρία ταξιδιου με αεροπλάνο.Ομολογώ πως μέχρι τωρα ήθελα να δοκιμάσω να ταξιδέψω,εστω και αν έπρεπε να τρέμω σε όλη την πτήση.Πλέον με αυτά που βλέπω,αγχωνομαι και μονο στη σκέψη,οτι πρεπει να με κάνουν φυλλο και φτερό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕιναι κατι παραπάνω από τρελλό αυτό που συμβαίνει.Ουτε καν νερό επιτρέπεται.Οι μητέρες πρεπει να δοκιμάσουν το γάλα του μωρού.Και αν κάποια μητέρα είναι αλλεργική στο γάλα,τότε τι γίνεται;Να υποθέσω πως το μωρό μένει νηστικό καθ'ολη τη διάρκεια του ταξιδιού;
Και όλα αυτά για να απλωθεί ο φόβος ακόμη πιο πολύ.Εχεις δει το Vendeta;Θυμήθηκα την ταινία,με τις (δήθεν;) συλλήψεις,με όλον αυτόν τον (δήθεν;) πανικό;Αρχιζω να μην είμαι σίγουρη για το ειναι αληθινό και τι ψεύτικο.