Πως τον μετράμε αλήθεια το χρόνο; Με μήνες, χρόνια, μέρες, ώρες… Εγώ τον χρόνο τον μετρώ με στιγμές. Στιγμές που πέρασαν και που άφησαν αναμνήσεις και αποδείξεις ζωής στο διάβα τους. Ηλιοβασιλέματα, κλεφτές ματιές, χάδια και έρωτες, φαγοπότια και γλέντια, συζητήσεις και ρήσεις, περιπέτειες και όνειρα. Ναι, για μένα ο χρόνος μετριέται με στιγμές. Προσωπικές στιγμές. Στιγμές που έρχονται και επιζούν στο υποσυνείδητό μας, επανέρχονται και στοιχειώνουν τα δευτερόλεπτα του τώρα με το τώρα του τότε. 12.784 μέρες δείχνει ο καθρέπτης απέναντί μου. 35 χρόνια. Να τις μετρήσω ή να μην τις μετρήσω τις στιγμές; Σημάδια χρόνου στο διάβα τους. Σημάδια ανεξίτηλα που μένουν και χαράσσουν ουλές και στίγματα. Ο πρώτος έρωτας, οι παιδικοί φίλοι, τα σχολικά χρόνια, οι φοιτητικές τρέλες, τα χρόνια του στρατού, όλα. Όλα σε εικόνες που κυλούν και αλλάζουν τις όψεις του καθρέπτη απέναντί μου. Κεράκια ελπίδας που σβήνουν στον χάρτη της καθημερινότητας με το πέρασμα του χρόνου. Γενέθλια. Να τα γιορτάσω ή να μ...
Πετάω το ζευγάρι και κρατάω την ομπρέλα. Το μπλε και ο τίτλος σου είναι πολύ δυνατοί από μόνοι τους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή επιτυχία :)
Νίκο μου, καλή επιτυχία και σε αυτό το εγχείρημά σου... Ανυπομονώ να το διαβάσω... Πράγματι τα χρώματα είνα πολύ δυνατά, αλλά ακόμα πιο δυνατό είναι το νόημα της βροχής (του "καιρού") που δεν αφήνουν οι δυο ερωτευμένοι να τους αγγίξει καθόλου και να "περάσει" ο έρωτάς τους. Αν και στη ζωή αυτή μας περιμένουν πολλές "μπόρες"... ειδικά οι σχέσεις των ανθρώπων μέσα στο γάμο.. Βέβαια μπορεί να αμβλύνεται ο "έρωτας", αλλά αν αντέξει η σχέση στους κλυδωνισμούς της αναπτύσσεται μια άλλη γλυκιά αίσθηση..Η Αγάπη.. Καλό αγώνα σε όλους...
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαρμόσυνα πράγματα βλέπω! Είναι ήδη στα ράφια, ή θα βγούμε και ίδια μέρα;
ΑπάντησηΔιαγραφή