Πως τον μετράμε αλήθεια το χρόνο; Με μήνες, χρόνια, μέρες, ώρες… Εγώ τον χρόνο τον μετρώ με στιγμές. Στιγμές που πέρασαν και που άφησαν αναμνήσεις και αποδείξεις ζωής στο διάβα τους. Ηλιοβασιλέματα, κλεφτές ματιές, χάδια και έρωτες, φαγοπότια και γλέντια, συζητήσεις και ρήσεις, περιπέτειες και όνειρα. Ναι, για μένα ο χρόνος μετριέται με στιγμές. Προσωπικές στιγμές. Στιγμές που έρχονται και επιζούν στο υποσυνείδητό μας, επανέρχονται και στοιχειώνουν τα δευτερόλεπτα του τώρα με το τώρα του τότε. 12.784 μέρες δείχνει ο καθρέπτης απέναντί μου. 35 χρόνια. Να τις μετρήσω ή να μην τις μετρήσω τις στιγμές; Σημάδια χρόνου στο διάβα τους. Σημάδια ανεξίτηλα που μένουν και χαράσσουν ουλές και στίγματα. Ο πρώτος έρωτας, οι παιδικοί φίλοι, τα σχολικά χρόνια, οι φοιτητικές τρέλες, τα χρόνια του στρατού, όλα. Όλα σε εικόνες που κυλούν και αλλάζουν τις όψεις του καθρέπτη απέναντί μου. Κεράκια ελπίδας που σβήνουν στον χάρτη της καθημερινότητας με το πέρασμα του χρόνου. Γενέθλια. Να τα γιορτάσω ή να μ...
Σύνθημα 55ον: ΚΟΥΜΠΑΡΕ
είσαι απίθανος βρε παιδί μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίχε που είχε στερεότυπα να κουβαλά ο κουμπάρος, μας προέκυψε τώρα και... συνεργάσιμος!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα φυσικά έχουν τρόπους.
Κάθε άλλο παρά σεμνούς και ταπεινούς.
Υπόγειους και ανήθικους.
Ευέλικτοι γαρ, ξέρουν να έρπονται.
Την καλησπέρα μου Νίκο!
τι να πω για τις μίζες;...μέρος του συστήματος κι αυτές, αφομοιώθηκαν στο πετσί της εξουσίας, ως παράγωγο υλικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο σχόλιο μου έρχεται απλά να ανοίξει ένα ακόμα δίαυλο επικοινωνίας. Από τη Λευκωσία στη Κέρκυρα και πιο πέρα ακόμη!!!
Καλησπέρα κι απ'εδω!
Άπαιχτος Νίκο!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήουφ και διαβαζω περί δημοκρατίας... δε γίνεται!
ΑπάντησηΔιαγραφήυγ. πολύ καλο, συγχαρητηρια!
Κουμπάρος και...κουμπαράς, καμμιά σχέση μήπως;...
ΑπάντησηΔιαγραφήάψογο, κε Παργινέ!
ΑπάντησηΔιαγραφή