Δευτέρα, Μαρτίου 12, 2007

Οι κουκουλοφόροι της πολιτικής

Αν νομίζετε πως υπάρχουν μόνο οι κουκουλοφόροι των γηπέδων και των διαδηλώσεων δεν θέλω να σας απογοητεύσω, αλλά γελιέστε οικτρά. Μακάρι να είχαμε μόνο αυτούς να αντιμετωπίσουμε. Ετούτος ο τόπος μαστίζεται κυρίαρχα από ένα άλλο είδος κουκουλοφόρων που δρουν σε ανύποπτο χρόνο χωρίς τρανταχτές αφορμές και γνωστά αίτια. Άλλωστε η κουκούλα είναι της μόδας και δεν θα μπορούσε το πολιτικό προσκήνιο να μείνει έξω από το χορό της αυτοκαταστροφής και της επανάστασης.
Η κουκούλα όταν συνοδεύεται από αυτοσχέδια βόμβα μολότοφ και μαδέρια επαρκούς μήκους ή αποσπασμένα οικοδομικά υλικά αποτελεί τη φορεσιά της αναρχίας στην εποχή της υποτέλειας και του ωχαδερφισμού. Πολλές φορές συνοδεύεται με επιθέσεις σε περιουσίες αγνώστων λοιπών στοιχείων και με αποκαθήλωση εθνικών συμβόλων, ιεροτελεστίες καύσης και χρήσης ωμής βίας σε συστήματα οδικής παρακολούθησης ενάντια στις προσωπικές ελευθερίες των οργάνων της τάξης. Αυτή όμως είναι η εμφανής πλευρά ενός αθέατου κόσμου που εξωτερικεύεται με ή χωρίς αφορμή στα οδοφράγματα της προόδου που έχουν να κάνουν με κυβερνητικές εξαγγελίες και νόμους πλαίσια.
Υπάρχει και μια άλλη πλευρά που ίσως μας ξεφεύγει ή μάλλον δεν είναι και τόσο προφανής όσο η προηγούμενη. Υπάρχουν κι άλλοι κουκουλοφόροι που δρουν μαεστρικά πέρα από τα κοινά πλαίσια δράσης μιας ειρηνικής και κόσμιας διαδήλωσης ή ενός έντονα συγκινησιακού ποδοσφαιρικού αγώνα. Υπάρχουν και οι κουκουλοφόροι της πολιτικής, του προσκηνίου και του παρασκηνίου. Αυτοί που ρίχνουν τις αυτοσχέδιες βόμβες τους στις αξίες και τα ιδανικά μιας ολόκληρης κοινωνίας μέσα από πολιτικές που αποδομούν οικοδομικά υλικά από τη συνοχή του κράτους μας και διαχειρίζονται τις τύχες ενός έθνους χωρίς σεβασμό στα εθνικά του σύμβολα. Υπάρχουν αυτοί που δρουν στο γήπεδο της βουλής αλλά και στις τηλεοπτικές αρένες των καθημερινών διαδηλώσεών τους με την ανοχή των δημοσιογραφικών οργάνων της τάξης και των ανεξάρτητων αρχών. Αυτοί που δεν σέβονται στο ελάχιστο τον κόσμο που κάθε τέσσερα χρόνια διαδηλώνει στο πλευρό τους. Αυτοί που εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες του κράτους και των οργάνων της τάξης και ορμούν μανιασμένα στις περιουσίες του μεροκαματιάρη κόσμου, καταστρέφουν βιτρίνες και ζωές μέσα από αριθμούς και λογιστικές αλχημείες, υποθηκεύουν το ίδιο το μέλλον μας αποφασίζοντας για μας χωρίς εμάς με νόμους και πλαίσια νόμου, με κουκουλωμένες αποφάσεις . Είναι οι πολιτικάντηδες κουκουλοφόροι της διαπλοκής και της μίζας που οπλίζονται από συμφέροντα και συντεχνίες, από αδελφάτα και επιτροπές. Είναι οι κουκουλοφόροι της γραβάτας που εξαπολύουν τις επιθέσεις τους στο περιθώριο της απουσίας της κοινωνίας ασκώντας την ωμή πολιτική βία που αδυνατεί να καταστείλει ο απλός πολίτης κρατώντας μόνο το τηλεχειριστήριο της τηλεόρασής του ως όπλο άμυνας.
Αυτοί είναι και οι πιο επικίνδυνοι. Ίσως γιατί δεν είναι γνωστοί – άγνωστοι αλλά άγνωστοι που γίνονται γνωστοί όλο και περισσότερο κάθε μέρα που περνάει. Ίσως γιατί παλεύουν χωρίς αντίπαλο στην αρένα της κουκούλας τους, χωρίς προσαγωγές και ανακρίσεις, χωρίς βούρδουλα, γκλομπ και σιδηρογροθιές κρυμμένοι καλά πίσω από της ασυλία της βουλευτικής τους κουκούλας. Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν παίζουν με τις βιτρίνες ή με το αυτοκίνητό μας, αλλά με τα εθνικά σύμβολα και το μέλλον μας.

1 σχόλιο:

  1. Ανώνυμος2:24 μ.μ.

    Ο ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ

    ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ


    1 Με αητού ψυχή και θώρι
    και μ΄απλή κι αγνή καρδιά
    μόνον οι κουκουλοφόροι
    βλέπουν γύρω καθαρά.

    2 Κι ενώ οι άλλοι λέν τι «πρέπει»
    και πια παύουν-και σιωπούν,
    οι κουκουλοφόροι έπη
    γράφουν,δίχως να μιλούν.

    3 Όταν καίνε τις σημαίες
    και του «Αγνώστου» τη σκοπιά
    πλαστουργούν σκιερές αλέες
    να βαδίσει η Ανθρωπιά.

    4 Κι ας φωνάζουν οι αχρείοι
    ελληνίδος όπου γης,
    και καθείς ας επισείει
    απειλές λογής λογής

    5 για τους νέους,που «βεβηλώνουν»,
    όπως όλοι λεν αυτοί
    τα ιερά,όταν ξηλώνουν
    ό,τι χρήζει να χαθεί.

    6 Κι αν εκάη μία σημαία
    χίλιες καιν οι βουλευτές
    βίλλα φτιάχνοντας μια νέα
    με λεφτά από τις κλεψ ιές.

    7 Κι άλλες χίλιες ο καθένας
    υπουργός,πολιτευτής,
    κομματόσκυλο,ή ένας
    κρατικός αρχιληστής,

    8 όταν κλέβει απ΄του Δημόσιου
    τον φτωχό τον κορβανά
    ιερό δίχως και όσιο
    κάτι να τον σταματά.

    9 Κι όποιον κλέφτει,τονε στέλνουν,
    όχι για τη φυλακή,
    μα στο σπίτι τον πηγαίνουν
    να τα φάει ήσυχα εκεί.

    10 Όμως όταν χαλαστούνε
    μια καρέκλα,ένα σκαμνί,
    οι ληστές αυτοί βοούνε
    για την αβαρία αυτή.

    11 Κι όλοι ενώ είναι πνιγμένοι
    στα κλεμμένα τους λεφτά
    στο ρεφραίν καθείς τους μένει:
    «ποιος θα τα πληρώσει αυτά;»



    12 Ω! Μιαροί! Ο κουκουλοφόρος
    δεν μιαίνει τα ιερά:
    των ηρώων μαντατοφόρος
    νέα σάς φέρνει τρομερά.

    13 Ένα αγώνα φέρνει νέον
    στην πανάθλιά σας γη
    και σας λέει: «ξεχάστε πλέον
    όσα κάνατε όλοι πριν».

    14 Κι οι μολότωφ του θ’ ανάψουν
    μια τρανή τώρα φωτιά
    και συθέμελα θα κάψουν
    όσα σάπια και παλιά.

    15 Οι κουκουλοφόροι δίνουν
    σάρκα στ΄ όνειρο κι οστά
    κι όλα πίσω τους τ΄αφήνουν
    και τραβούν γοργά μπροστά.



    16 Απ΄τα βάθη των αιώνων
    οι ήρωές μας τους θωρούν
    και θερμά μ΄ευχές τους ραίνουν
    και μ΄ευλόγια όση μπορούν.


    17 Κι αν εζούσανε και τώρα,
    θα διαδήλωναν μαζί,
    με κεινούς όπου η χώρα
    θέλουν λεύτερα να ζει.

    18 Κι αν υπήρχανε,οι ιδιοι
    πρώτοι θα ΄βαζαν φωτιά,
    κι άλλη μια στις που ΄χουν ήδη
    δόξας παίρνοντας πρωτιά.

    19 Ω! Αν εζούσαν οι καλοί μου
    θα ΄χανε ξεσηκωθεί
    κι όλοι οι άθλιοι του Μαξίμου
    θα ΄χανε έρριζα χαθεί.

    20 Δε σκοτώθηκαν εκείνοι
    για να οργιάζει η διαφθορά
    για ν΄ ανθούν μαφιόζων κτήνη
    και να καίει η αγορά΄

    21 τα παιδιά μας για να βγαίνουν
    κούτσουρα από τα σχολειά,
    και πάντα άνεργα να μένουν
    κι ας γυρεύουνε δουλειά΄

    22 οι εργάτες μες στους δρόμους
    αρρωσταίνοντας να σβυουν,
    να τους λένε παρανόμους
    αν πεινώντας απεργούν,

    23 ο αλλοπρόσαλλος ο «θείος»
    τρισεκατομμύρια να ΄χει
    ο λαός ενώ αισίως
    για ευρώ ένα δίνει μάχη,

    24 Και αβίωτος να ΄ν΄ο βίος
    σε παιδάκια τρυφερά
    και να δυστυχεί αισίως
    κάθε μια νοικοκυρά.




    25 Φλόγα που τα βρώμια καίει
    και τα σάπια καταλεί!,
    ο εμπρηστής,όχι δε φταίει,
    μα η πατρίδα τον φιλεί..

    26 Όλοι οι ήρωες του «Αγνώστου»
    άμοιροι ήσαν και φτωχοί
    που καθένα ο υπουργός του
    έστελνε να σκοτωθεί,

    27 για να μένει εκείνος σώος
    κι απ΄τις σάρκες τους να ζει
    σαν αυτός να ΄ναι αθώος
    ή αυτοί να ΄ταν χαζοί.

    28 Για να βγαίνουν βουλευτήδες
    Άκηδες βλητοκουτοί
    και να πνίγουν Παπουτσήδες
    τις Σαμίνες με κουπί.

    29 Οι ήρωες –όχι!-δε χαθήκαν
    για να κλέβει ο βουλευτής
    κι ο υπουργός να ΄χει για προίκα
    θησαυρούς ολοζωής.

    30 Και «αυτή ΄ναι η Ελλάδα»
    Για να πει πρωθυπουργός,
    που του πρέπει μες στη ΓΑΔΑ
    και δοχείο ναν΄νυκτός.



    31 Ω! Γενναίοι κουκουλοφόροι!
    Η φιλτάτη μας πατρίς
    της Βουλής δεν είναι οι χώροι,
    μα όπου είστε,είναι,εσείς!

    32 Από εσάς,αν είναι να ΄λθει
    θα ΄λθει πάλι η λευτεριά
    που ο Πολιτικός εβάλθη
    ν’ ανταλλάξει με σκλαβιά.

    33 Εις εσάς χτυπάει κλεισμένη
    της πατρίδος η καρδιά
    κι από σας μόνο προσμένει
    όπως τότε ελευθεριά.

    34 Και ο Ευρωπαίος κυττάει
    τον αγώνα τον ιερό
    τους δυνάστες σας ρωτάει:
    «θε΄τε ν΄αναλάβω εγώ;»

    35 Απ΄τις μαύρες σας κουκούλες
    πίσω εκρύφθη η λευθεριά
    όπως μέσα σε σακκούλες
    να μη σβυούνε τα κεριά.

    36 Μα κεριού δεν είναι αχτίδα
    ό,τι πίσω έχετε εκεί-
    μόνο είναι θρυαλλίδα
    βόμβας πλούτου φονική.

    37 Κι ανυπόμονα το χέρι
    που τηνε κρατεί κυττά
    καθώς βιάζεται να φέρει
    εις στους σκλάβους λευθεριά.

    38 Κάψτε πύργους,κάψτε κάστρα,
    κτίριο κάψτε αισχρής Βουλής-
    στείλτε μήνυμα προς τ΄άστρα
    ότι φέγγετε κι εσείς.

    39 Ρίξτε πλούτια υψωμένα
    ως της φτώχειας το λαιμό!
    Ρίξτε ονόματα πρησμένα
    από Χρήμα και Καιρό!

    40 Σπάστε! Κάψετε! Ρημάξτε!
    Κι ό,τι θένε,όποιοι,ας πουν:
    Σας τρομάζουνε; Τρομάξτε!
    Σας ζημιώνουν; Να χαθούν!

    41 Και μη σκέψη γεννηθεί σας
    πως χαλάτε ξένο βιος:
    όλη η πλάση είναι δική σας
    μιας και βγήκατε στο φως.

    42 Κάτω οι πατρίδες όπου
    βλέπουν μόνο ένα παιδί
    και κάθε άλλο, τόπου όποιου
    το αφήνουν να χαθεί.

    43 Θάνατος στα έθνη εκείνα
    τέκνα ανάξια που γεννούν
    και ποδοπατούν τα κρίνα
    και τσουκνίδες καλλιεργούν.

    44 Κάτω ως ρίχτει ’λάφι λιόντας
    ρίξτε κάστρα ανίερα
    για του έθνους πολεμώντας
    τα σεπτά και τα ιερά.

    45 Τέτιο κράτος ας πεθάνει
    τέτιο κράτος ας χαθεί
    όπου εννιά η κακία κάνει
    και μια κάνει η αρετή.

    46 Στους μιαρούς τους τέτιους πρέπει
    χαλασμός και συφορά,
    χαλασμός αφού τους τέρπει
    και φιλούν τη συφορά.

    47 Δεν αξίζει για να ζήσει
    ένα κράτος σαν αυτό
    που ρεμούλα και μπαξίσι
    παίζουν μέσα του κρυφτό.

    48 Με μολότωφ και σφεντόνα
    θα ΄ρθει πάλι ξαστεριά-
    με παιδιά που στον αγώνα
    πολεμάνε σα θεριά.



    49 Και πατρίδα φκιάστε νέα
    που η χαρά του καθενού
    να ’ναι τ΄άλλου η παρέα
    και οι δυο τους τα’ ουρανού.

    50 Και μια φτιάχτε νια πατρίδα
    να ΄ναι μάνα για ολουνούς,
    καρπισμένη να ’ν’ η ελπίδα
    κι άνθος της να είναι ο νους.

    51 Και «εκπρόσωποι» να λείψουν
    με την πέτρινη ματιά
    που κυττούν κάθε να κρύψουν
    των πατρώνων τους βρωμιά.

    52 Από σας μονάχα η χώρα
    θα ’δει πάλι προκοπή,
    απ’ των βουλευτών της πρώτα
    την κλεψιά αν αποκοπεί....



    53 Άγνωστοι Άγνωστον εκάψαν.
    Δε σας λέει αυτό,μιαροί,
    φωτιά αυτοί πως δεν ανάψαν
    μα μνημόσυνου κερί;

    54 Υψηλό ό,τι συμβολίζει
    του Αγνώστου το ιερό
    των νεαρών δεν το βρωμίζει
    η ορμή,όσον καιρό.

    55 Οι «άγνωστοι» τις ευλογίες
    παίρνουν των παλληκαριών
    που τιμήσαν τις αξίες
    των προγονικών γενιών.

    56 Ω! Σεμνοί κουκουλοφόροι!
    Α! Ωραίοι καταστροφείς!
    Α! Οδηγοί σεις πρωτοπόροι
    για τα φώτα της Αυγής!

    57 Που εκάψατε θυμώνουν
    κάτι κάδους σκουπιδιών
    και ουρλιάζοντας ομώνουν
    να σας κάνουν σκιες σκιων.

    58 Μα οπλισμένμοι μ’ άγιο θάρρος
    και με όπλα παιδικά
    ο σοφός σεις είστε ο φάρος
    που φωτίζει ιδανικά.

    59 Κι αυτοί αξίζει να χαθούνε
    Απ’ το πρόσωπο της γης-
    μες στη μαύρης γης να μπούνε
    πάλι φως μη δουν αυγής.


    60 Όμως μέσα εις της ψυχής μου
    το βαρύν ανασασμό
    που ακλουθάει της ζωής μου
    του αγώνα τον καυμό,

    61 κλαίω τους χωροφυλάκους
    που ανίδεος υπουργός
    τους ωθεί μέσα σε λάκκους-
    τάχα εκεί πως ειν΄ εχθρός.

    62 Ειν΄αδέρφια μου και κείνα!
    Τα φτωχά μου! Τα καλά!
    Που η ανέχεια και η πείνα
    μες στις φλέβες τους κυλά.

    63 Και αυτό αξιοποιώντας
    ο υπουργός τους προσπαθεί
    «παρανόμους» δημιουργώντας
    μ΄αυτούς σκάλα ν΄ανεβεί.

    64 Και τους βάζει να χτυπούνε
    αδερφό και αδερφή
    ώστε εκείνοι να πονούνε
    και να καλοζούν αυτοί.

    65 Ναι! Εγώ! Πονώ για κείνους!
    Γιατί κάποτε κι εγώ
    θύμα ήμουν κάποιου κτήνους
    που με κράταγε βουβό.

    66 Κι ο υπουργός τους τους κρατάει
    με τα μάτια ολοκλειστά
    που δε θα ’χε γης να πάει
    αν τα είχανε ανοιχτά.



    67 Στων αγώνων τ΄ανηφόρι
    που στην πρόοδο τραβά
    οι έλληνες κουκουλοφόροι
    βλέπουν πάντα καθαρά.



    68 Ω! Απαίσιοι «πρεπολόγοι»!
    Ω! Αχρείοι μαστροποί!
    Σας αξίζουν τόσοι ψόγοι
    όσοι αίνοι στην ντροπή!

    69 Ω! Σεμνοί κουκουλοφόροι!
    Ω! Ωραίοι καταστροφείς!
    Οδηγοί είστε πρωτοπόροι
    για τα φώτα της Αυγής!

    70 Οδηγείστε! Οδηγείστε!
    Και σας ακλουθάμε εμείς!
    Ιχνηλάτες άξιοι είστε
    της Χαμένης Μας Τιμής!



    71 Το αίμα σας,πυρρό που στάζει,
    και γι Αυτήν έχει χυθεί,
    η Παιδεία το κυττάζει
    απ’ το βάθρο Της σβυστή.

    72 Χάμου απ΄της Βουλής ριγμένη
    την κερδόσκοπη βουλή,
    την πνοή σας περιμένει
    να πετάξει σαν πουλί.

    73 Σας φωνάζουνε βεβήλους
    για σκοπιά που ΄χει καεί-
    αλλ΄αυτοί ρίχνουν στους σκύλους
    άγια κι όσια για φαϊ.

    74 Κι οι «σκοπιές» που εκείνοι χτίζουν
    βεβηλώνουν συνεχώς
    με το πλούσιο που σκορπίζουν
    μαύρο κι άδικο ένα φως.

    75 Κι αυτοί σήμερα φωνάζουν
    για βεβήλωση ιερών,
    που ανεμόμυλοι φαντάζουν
    να ΄ναι όλων των καιρών.

    76 Κι ο πρωθυπουργός λυσσάει
    απ την Εσπερία μακριά
    και παλιά λόγια μασάει
    και τη μέρα λέει νυχτιά.

    77 Και η ίδια η Ευρώπη
    δίνοντας λεφτά με ουρά:
    «Φέουδό μου όλοι οι τόποι»
    υλακτιάει με χαρά.

    (78 Α! Ευρώπη! Λίγα θα ΄ναι
    και για σένα τα ψωμιά-
    οι ασιάτες ξεκινάνε
    να σε θάψουν με κορμιά.)



    79 Τρεις «μεγάλες» οικογένειες
    που το χρήμα δεν ψηφούν
    στου λαού πατούν τις έγνιες
    πιο «ψηλά» για ν΄ανεβούν.

    80 Και με οικογενειοκρατία,
    και με μπράβων της τον κλοιο
    της Βουλής η Αλητεία
    το λαό τρομάζει πλιο.

    81 Κι ως σε κάτοπτρο αντικρύζει
    τη θωριά της την αισχρή,
    ’σάς αληταριό βαφτίζει
    και φασίστες θεωρεί.

    82 Και με τον κουκουλοφόρο
    τα ’χουν βάλει οι νουδικοί
    που του κλέβουν μες στον ντόρο
    και τα τρώνε παρεκεί.

    83 Αλλ΄αυτός με μια σφεντόνα
    τα όσα κτήνη αψηφά
    και μ’ αλύγιστο το γόνα
    ν΄ανθρωπίσουν τους ζητά.

    84 Και βοηθό έχει παρέκει
    του λαού το αγνό λεφούσι
    που αν κι ακόμα άπραγο στέκει
    μα το τρέμουνε οι πλούσ’οι..



    85 Οι χαφιέδες ενάντιά του
    κοάζουνε των καναλιών,
    αναμέσον με δεινά του,
    φορτωμένων κουταλών.

    86 Και βοούν κοντυλοφόροι
    με χρυσάφι πληρωτοί
    τάχα οι κουκουλοφόροι
    για τη χώρα ειναι ντροπή.

    87 Και συφέρο αυτοί που έχουν
    να ΄χει ο λαός ζυγό,
    στα «παράθυρα» όλο τρέχουν
    κι άλλα λεν απ΄ό,τι εγώ.

    88 Και ιμάτια ξεσκιούνε
    για κουκούλες σαν ακούν,
    ενώ χίλια ευρώ τσιμπούνε
    κάθε λέξη που θα πουν.

    89 Και αλήτες τους βαφτίζουν
    και τους λεν φασισταριό
    τους νεαρούς όπου λογχίζουν
    της δουλείας το θεριό.

    90 Και καλά γραββατωμένοι
    και τα μάλα κορδωτοί
    σκνίπα γίνονται-οι καϋμένοι!-
    με ανοησίας πιοτί.

    91 Μα τους προσπερνάς σύ όλους
    και τα τέτια τ΄αγνοείς-
    συ μακριά είσαι από δόλους
    και διαθέσεις χαμερπείς,

    92 Τους σκυμμένους ξεντροπιάζεις,
    τους δοτούς ταρακουνάς
    τους φασίστες ξεμπροστιάζεις
    και τους δείχνεις και σε μας.

    93 Κι αιστανόμαστε ευφροσύνη
    σα σε βλέπουμε μπροστά
    και ας εiν’ στάχτη να γίνει
    όσα ο φαύλος σου χρωστά.

    94 Για όσους ζουν αναγκεμένοι
    στων μεγάλων την κλεψιά,
    και στης ζήσης είναι ξένοι
    τη γλυκάδα την αψιά,

    95 για όσους είν΄ πληγές γεμάτοι
    στην καρδιά και στην ψυχή
    και γι αυτούς να τους δει μάτι
    δεν υπάρχει, ούτε ευχή-

    96 για κεινούς που ούτε να δούνε
    μέρα ελπίζουνε καλή
    και συμπόνιας δεν τρυγούνε
    ψεύτικο έστω ένα φιλί,

    97 για όσους αίμα τους κι ιδρώτας
    των πλουσίων είναι σοδειά
    και παρά δε ζουν μετρώντας
    μα όλο αναπαραδιά,

    98 για κεινούς που να δουλέψουν
    θέλουν,κι άνεργοι όλο ζουν,
    και που μόνο σα θα κλέψουν
    την ημέρα τους περνούν,

    99 είναι οι κουκουλοφόροι
    φίλοι πρώτοι κι αδερφοί
    και σαν του ματιού έχουν κόρη
    την αγνή τους τη μορφή.

    100 Γι αυτούς οι κουκουλοφόροι
    δίκοπο είναι κοφτερό
    κι είναι σάρισα και δόρυ
    και πιοτό φαρμακερό,

    101 όπου σφάζει και τρυπάει
    και δλητήριο κερνά
    και ο πλούσιος μαρτυράει
    κι αίμα ό,τι έφαγε ξερνά.

    102 Κι από κείνους καρτεράνε
    οι φτωχοί το γδικιωμό
    και των τόσων προσδοκάνε
    των βασάνων τους σωσμό.



    103 Ω! Γενναίοι κουκουλοφόροι!
    Η φιλτάτη μας πατρίς
    της Βουλής δεν είναι οι χώροι
    μα όπου είστε είναι εσείς.

    104 Και μη σκέψη γεννηθεί σας
    πως χαλάτε ξένο βιος:
    όλη η πλάση είναι δική σας
    μιας και βγήκατε στο φως.

    -----

    ΑπάντησηΔιαγραφή