Πως τον μετράμε αλήθεια το χρόνο; Με μήνες, χρόνια, μέρες, ώρες… Εγώ τον χρόνο τον μετρώ με στιγμές. Στιγμές που πέρασαν και που άφησαν αναμνήσεις και αποδείξεις ζωής στο διάβα τους. Ηλιοβασιλέματα, κλεφτές ματιές, χάδια και έρωτες, φαγοπότια και γλέντια, συζητήσεις και ρήσεις, περιπέτειες και όνειρα. Ναι, για μένα ο χρόνος μετριέται με στιγμές. Προσωπικές στιγμές. Στιγμές που έρχονται και επιζούν στο υποσυνείδητό μας, επανέρχονται και στοιχειώνουν τα δευτερόλεπτα του τώρα με το τώρα του τότε. 12.784 μέρες δείχνει ο καθρέπτης απέναντί μου. 35 χρόνια. Να τις μετρήσω ή να μην τις μετρήσω τις στιγμές; Σημάδια χρόνου στο διάβα τους. Σημάδια ανεξίτηλα που μένουν και χαράσσουν ουλές και στίγματα. Ο πρώτος έρωτας, οι παιδικοί φίλοι, τα σχολικά χρόνια, οι φοιτητικές τρέλες, τα χρόνια του στρατού, όλα. Όλα σε εικόνες που κυλούν και αλλάζουν τις όψεις του καθρέπτη απέναντί μου. Κεράκια ελπίδας που σβήνουν στον χάρτη της καθημερινότητας με το πέρασμα του χρόνου. Γενέθλια. Να τα γιορτάσω ή να μ...
Ασχημη η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και πολύ ανησυχητική!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛουτρό αίματος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Λίβανος μετατρέπεται σε Sin City... Όλοι σε λίγο θα κυκλοφορούν μ' ένα όπλο στο χέρι...
Τραγικό αλλά αληθινό κι εμείς απλοί θεατές. μήπως βράζουμε στον ίδιο κλίβανο όλοι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτο ίδιο έργο θεατές, στον ίδιο κλίβανο όλοι μας, απολυμαίνουμε τις τύψεις της συνείδησής μας, τις ενοχές μας, τα λάθη μας, τις παραλείψεις μας. Και ο κλίβανος.. γεμίζει αίμα. Αίμα και αμαρτίες και εμείς στις αυταπάτες της απολύμανσής μας...
ΑπάντησηΔιαγραφήNice colors. Keep up the good work. thnx!
ΑπάντησηΔιαγραφή»
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ΑπάντησηΔιαγραφή