Κυριακή, Ιουνίου 25, 2006

Κυριακές


Της Κυριακής τα απογεύματα είναι δυσβάστακτα. Κάτι με πιάνει. Ασφυκτιώ. Θέλω να αποδράσω. Να φύγω. Είναι οι ώρες της περισυλλογής, της σκέψης. Η ώρα που ξυπνούν οι αναμνήσεις και τα όνειρα. Η ώρα των φαντασμάτων. Η ώρα των απτών αποδείξεων. Είναι σαν να σταματάνε οι δείκτες των ρολογιών και να κολλάνε στις τρεις, όλη μέρα. Τρεις η ώρα είναι πάντα πολύ αργά ή πολύ νωρίς για οτιδήποτε κι αν θες να κάνεις. Τις Κυριακές ποτέ δεν κοιτάζω ρολόι. Δεν μ' ενδιαφέρει. Ίσως γιατί ξέρω πως θα τελειώσουν και θα ξημερώσουν Δευτέρες. Ίσως γιατί δεν θέλω να τελειώσουν. Ίσως γιατί τις Κυριακές δεν θες να κάνεις τίποτα. Θες να χαθείς. Να νιώσεις χαμένος.


(Απόσπασμα από το βιβλίο "ΚΡΕΜΑΛΑ" - Κεφάλαιο 41ο)

1 σχόλιο:

  1. Το συγκεκρίμενο συναίσθημα απόδρασης μπορεί να συνεχιστεί και την Δευτέρα το πρωϊ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή