Πέμπτη, Φεβρουαρίου 14, 2008

Ένα ταξίδι για δώρο

Ίσως τα καλύτερα ταξίδια να είναι αυτά που γίνονται από την καρέκλα. Ίσως αυτά που ποτέ δεν κουνήθηκες μια σταλιά. Παρέμεινες στη θέση σου και ταξίδεψες μίλια με το μυαλό και την καρδιά σου.
Ίσως τελικά τα ταξίδια έτσι να ορίζονται. Χωρίς αποσκευές, χωρίς εισιτήρια και δαιδαλώδεις διαδικασίες. Χωρίς γραφειοκρατία. Απόλυτα. Στιγμιαία. Διάφανα. Αυτά τα ταξίδια είναι εν τέλει που μου αρέσουν. Χωρίς άγχος. Με την ταχύτητα της σκέψης, το πάθος της ελευθερίας, τη διαύγεια της μοναξιάς, την προσωπική σφραγίδα του μοναδικού, σε μέρη άβατα, αμόλυντα.
Για σήμερα, ένα τέτοια ταξίδι κάνω δώρο στον εαυτό μου. Μοναδικό. Ιδιαίτερο. Γεμάτο έρωτα και αγάπη. Για το καλό της μέρας. Εδώ, καρφωμένος στην καρέκλα μου. Μπροστά από την οθόνη. Ξεστομίζοντας λόγια ερωτικά στη διαδρομή του προορισμού μου. Διανύοντας εκατοντάδες χιλιάδες μίλια. Μακριά.