Δευτέρα, Φεβρουαρίου 26, 2007

Η ευκαιρία της Σαρακοστής

Δεν ξέρω τι σημαίνει για σας, αλλά για μένα η περίοδος της Σαρακοστής είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε για λίγο καλύτερα τον εαυτό μας. Να επιχειρήσουμε μια βουτιά στα ενδότερα του «είναι» μας και να αποκαλύψουμε τις όποιες αντοχές μας. Στην εποχή της διεκδίκησης, των δικαιωμάτων και των «θέλω» η Εκκλησία μοιάζει με συνειδησιακό ξυπνητήρι που φέρνει στην καθημερινότητά μας την ευκαιρία της δοκιμασίας. Ετούτες τις μέρες έχουμε τη δυνατότητα να νικήσουμε τις άκρατες επιθυμίες μας και να θέσουμε στο περιθώριο για λίγο τα δικαιώματά μας. Είναι η δύναμη της άρνησης που σε γεμίζει αντοχές για τις δύσκολες ή εύκολες μέρες. Η δύναμη της αποκήρυξης που σε καθηλώνει στις εσωτερικές διαδρομές της αυτογνωσίας.
Μάθαμε να ζούμε χαρακτηρίζοντας ανθρώπους από τα διατεταγμένα υλικά πραγματοποιημένα όνειρα που τους περιτριγυρίζουν. Μάθαμε να ζούμε χωρίς υποχωρήσεις ή καλύτερα επιζητώντας μόνο τις υποχωρήσεις των άλλων, εκτός και πέρα από τις δικές μας.
Μάθαμε να τα θέλουμε όλα, χωρίς να δίνουμε κάτι. Ετούτη λοιπόν η περίοδος είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να στραφούμε πρώτα από όλα στον ίδιο μας τον εαυτό. Να θέσουμε στόχους ξένους από τους κοινούς κοινωνικούς εγωισμούς των παρωχημένων ονείρων του «έχω».
Η πίστη δεν είναι υποχρεωτική. Η πίστη είναι απλά το διαβατήριο. Ένα διαβατήριο που πολλές φορές ανοίγει πόρτες, άλλες απλά χαρακτηρίζει παλιομοδίτες καταστάσεις, ξεπερασμένες στην εποχή της άρνησης και της ανθρώπινης κυριαρχίας. Το δύσκολο στις μέρες μας δεν είναι να κατακτήσεις την εξουσία του να έχεις τα πάντα. Πόσοι και πόσοι μέσα σε μια νύχτα δεν αποκτούν φήμη, δόξα, χρήμα, εξουσία, τις περισσότερες φορές χωρίς να κουνήσουν το μικρό τους δακτυλάκι. Είτε γιατί τους χαμογέλασε η τύχη, είτε γιατί έχουν το όνομα και τη χάρη, είτε γιατί έχουν τα απαραίτητα μέσα για να σκαρφαλώσουν ψηλά, ακόμα κι αν δεν το αξίζουν.
Το δύσκολο στις μέρες μας είναι να χαλιναγωγήσεις τον εγωισμό σου, να κοντρολάρεις τις επιθυμίες σου, να μην καταχραστείς την όποια εξουσία σου, να μείνεις ίδιος όση δόξα, φήμη, χρήμα ή εξουσία κι αν κατακτήσεις. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα χαμηλά, εμείς οι κοινοί θνητοί. Ας απολαύσουμε ετούτες τις μέρες που μας καλούν να αποποιηθούμε των λίγων και μικρών καθημερινών δικαιωμάτων μας. Έτσι για να μπορούμε να χαιρόμαστε ακόμα κι αυτό το λίγο της νίκης μας απέναντι στον χορό των διεκδικήσεων. Έτσι για να πάμε έστω και για λίγο κόντρα στο κύμα. Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ ετούτες τις μέρες ψάχνω να βρω τον αυθεντικό εαυτό μου, κάπου εκεί, στο περιθώριο, μακριά από τις σειρήνες της καθημερινότητας. Και ξέρετε κάτι; Χαίρομαι όταν το κάνω….

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 22, 2007

"Πρωτοπορία" για την "Κρεμάλα"

Η "Κρεμάλα" συνεχίζει την ταπεινή αθόρυβη διαδρομή της στο λογοτεχνικό στερέωμα κάνοντας μια στάση στην πόλη που στέγασε τις φοιτητικές ανησυχίες του συγγραφέα.
Μετά την πρωτεύουσα και την Κέρκυρα ταξιδεύει στην Πάτρα, στο βιβλιοπωλείο της "Πρωτοπορίας" - Γεροκωστοπούλου 31-33, για να συναντήσει φίλους της γραφής και της ανάγνωσης σε μια παρουσίαση που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 16 Μαρτίου 2007 και ώρα 20:30 στον ειδικό χώρο εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου.
Στην εκδήλωση που συνδιοργανώνουν το Βιβλιοπωλείο "Πρωτοπορία" και οι Εκδόσεις "Άγκυρα" θα μιλήσουν για το βιβλίο και τον συγγραφέα η Ελένη Γκίκα - Συγγραφέας - Βιβλιοκριτικός και η δημοσιογράφος Σταυρούλα Σκαλίδη, αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο συγγραφέας Αλέξης Γκλαβάς, ενώ θα παρουσιαστεί επίσημα και ο δικτυακός τόπος του συγγραφέα.
Ήδη το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας είναι συγκινητικό. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν ήδη να προμηθευτούν προσκλήσεις από το βιβλιοπωλείο "Πρωτοπορία".
Τηλέφωνα επικοινωνίας:
Βιβλιοπωλείο "Πρωτοπορία": 2610278727
Εκδόσεις "Άγκυρα": 2102693800-4

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 21, 2007

Το τρενάκι των... πρωτοκώλων

Η Κέρκυρα είναι η πρωτεύουσα των πρωτοκόλλων. Μόνο που μερικά από αυτά δεν συντάσσονται ποτέ, δεν υπογράφονται ποτέ ή πολλές φορές υπογράφονται αλλά δεν συντάσσονται. Είναι κομμάτι μιας υπόγειας συμφωνίας που γίνεται κάτω από τραπέζι και υπογράφεται πάντα πάνω από αυτό. Συμφωνίες και πρωτόκολλα που άλλοτε βρίσκουν γόνιμο έδαφος και φθάνουν στην επιφάνεια της γνώσης μας και άλλοτε παραμένουν στο υπέδαφος των πολιτικών κινήσεων και σηματοδοτούν στάσεις και απόψεις ζωής.
Η στήλη επιχειρεί μια βουτιά στα ενδότερα των τοπικών πολιτικών συμφωνιών και παρουσιάζει κατά αποκλειστικότητα πρωτόκολλα που είτε γράφθηκαν και ποτέ δεν υπογράφθηκαν, είτε υπογράφθηκαν και ποτέ δεν γράφθηκαν, είτε θα μπορούσαν να είχαν γραφθεί και να υπογραφεί. Είναι το γνωστό τρενάκι των.. πρωτοκώλων, γιατί έτσι γράφονται στην Κέρκυρα τα πρωτόκολλα αυτών των κατηγοριών.
Πρωτόκωλο 1ο:
Η κοινή συμφωνία της διαφωνίας των γαλάζιων βουλευτών
Οι κυβερνητικοί βουλευτές του νησιού αποφάσισαν από κοινού να στηρίζουν το κυβερνητικό έργο διαφωνώντας για τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν το νομό. Όταν ο ένας υποστηρίζει τις κυβερνητικές αποφάσεις που θα δρομολογηθούν, ο άλλος θα καυτηριάζει την όποια καθυστέρησή τους. Όταν ο ένας θα δρομολογεί μια λύση με συσκέψεις και συζητήσεις σε Υπουργεία ο άλλος θα υποβαθμίζει το ρόλο του προηγούμενου, ώστε αν οι λύσεις δεν δρομολογηθούν το κόμμα να βγαίνει πάντα κερδισμένο κρατώντας κοινώς «πισινή». Κάπως έτσι δικαιολογούν τα πάντα. Καθυστερήσεις σε μεγάλα έργα (Νοσοκομείο, Δικαστικό Μέγαρο, Φυλακές, Φρούρια, Λιμάνι, Αεροδρόμιο) αλλά και προτείνουν λύσεις (Υδρευτικό Κέρκυρας). Η συμφωνία υπογράφθηκε με sms αλλά δεν συντάχθηκε ποτέ καθότι ο ένας βουλευτής ήταν στο γραφείο του Σουφλιά κι έπινε νερό από λιμνοδεξαμενές κι ο άλλος εκδρομή στο «γαλάζιο μάτι» της Αλβανίας για να ξεδιψάσει.
Πρωτόκωλο 2ο:
Η διαφωνία του τύπου «πριγκίπισσας» και «αλήτη»
Επηρεασμένοι από γνωστή ταινία της Φίνος Φιλμ, η βουλευτής της αντιπολίτευσης και ο άλλοτε πράσινος Υπουργός συμφώνησαν για το καλό του κόμματος να γεφυρώσουν τις πολιτικές τους διαφορές κι ο ένας να ασχοληθεί με τις ελιές και το λάδι του (καθότι ως πρώην υπουργός Γεωργίας δούλεψε για την αναβάθμιση του προϊόντος και τη βιώσιμη και αειφόρο ανάπτυξη του Κερκυραϊκού ελαιώνα) και η άλλη με το θέατρο και την υποκριτική. Το πρωτόκωλο λέγεται ότι συντάχθηκε με πρωτοβουλία του αρχηγού του νέου ΠΑ.ΣΟ.Κ. αλλά δεν υπογράφθηκε λόγω της επερχόμενης προεκλογικής περιόδου.
Πρωτόκωλο 3ο:
Ο πράσινος λύχνος της γαλάζιας υποστήριξης
Στέλεχος του πράσινου κινήματος στο νησί που με τη στάση του «άλλαξε τα φώτα» στο τοπικό ΠΑ.ΣΟ.Κ. και εκδιώχθηκε κακήν κακώς από τον προηγούμενο Νομάρχη υπέγραψε για λογαριασμό της πλειοψηφίας του κόμματος ανύπαρκτο πρωτόκωλο συνεργασίας για τη στήριξη του νυν Νομάρχη που είχε το χρίσμα της Νέας Δημοκρατίας. Το πρωτόκωλο έκανε λόγο για συγχωνεύσεις αναπτυξιακών εταιρειών και για πράσινους ψήφους σε γαλάζια ψηφοδέλτια. Υπογράφθηκε μονομερώς με την υποστήριξη του κομματικού μηχανισμού που απείχε της διαδικασίας στήριξης του πρώην Νομάρχη. Τα φώτα της δημοσιότητας δεν θα πέσουν ποτέ στο ανύπαρκτο κείμενο καθότι η εργολαβία προώθησης της συμφωνίας δόθηκε με απευθείας ανάθεση και υψηλό ποσοστό κέρδους.
Πρωτόκωλο 4ο:
Η διαγραφόμενη στήριξη
Πρωτόκωλο συνεργασίας που υπογράφθηκε από τον νυν δήμαρχο Κερκυραίων και τον κομματικό χώρο που τον διέγραψε. Προέβλεπε μεταξύ άλλων αποπομπή και διαγραφή του υποψήφιου τότε δημάρχου για τα μάτια του κόσμου, επανεγραφή για τα μάτια κόσμου με δάφνες και στεφάνια, αποστασιοποίηση και στήριξη, ακομμάτιστα πανηγύρια με σημαίες του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ρητορικές δηλώσεις αλλαγής πολιτικού κλίματος για τα μάτια του Γιωργάκη.
Πρωτόκωλο 5ο:
Οικολογικό τρένο άνευ ευκαλύπτων
Συντάχθηκε αλλά δεν υπογράφθηκε η συμφωνία μεταξύ των οικολογικών οργανώσεων και του Λιμενικού ταμείου για την αυθαίρετη κοπή των δένδρων που δυσκόλευαν τη ζωή των πεζών στα όρια του λιμανιού και της δρομολόγησης οικολογικού τρένου για την μεταφορά επισκεπτών του νησιού κάτω από τη σκιά τους. Κι έτσι οι τουρίστες θα έχουν τρένο αλλά δεν θα έχουν σκιά.

Δεν ξέρω αν πιστεύετε τις δημοσιογραφικές πηγές μας για την εγκυρότητα των εν λόγω συμφωνιών. Άλλωστε όσο δύσκολο είναι να αποδείξουμε την όποια ύπαρξή τους, τόσο δύσκολο είναι να αποδείξουν και αυτοί τη μη ύπαρξή τους. Οι συμφωνίες ανέκαθεν στο νησί των Φαιάκων ήταν καθαρές και πάνω από το τραπέζι. Τώρα βέβαια η μόδα τις θέλει στη σκιά της πολιτικής, με ή χωρίς γραπτό κείμενο, με ή χωρίς υπογραφές. Ίσως το μόνο πρωτόκολλο που θα χρειαζόταν το νησί θα ήταν μια προεκλογική συμφωνία με τον ίδιο τον λαό που θα τηρούσαν κατά γράμμα οι πολιτικοί του νησιού, αλλά να είστε σίγουροι, πως αυτή είναι και η μόνη συμφωνία που δεν μπορούν να αποδείξουν.

(Άρθρο του Νίκου Παργινού για το περιοδικό Image Κέρκυρα)

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007

Γλυκό πικραμύδαλο για ερωτευμένους

Σήμερα λένε πως γιορτάζουν οι ερωτευμένοι. Εγώ πιστεύω πως γιορτάζουν κάθε μέρα. Αφιερωμένο λοιπόν σε όσους γιορτάζουν το παρακάτω απόσπασμα από το "Γλυκό Πικραμύγδαλο" το νέο μου βιβλίο που αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2007 από τις Εκδόσεις "Άγκυρα".

"Ο έρωτας είναι ένα γλυκό πικραμύγδαλο. Είναι μια ξεχωριστή διαφορετική ποικιλία αμυγδάλου. Έχει μεν κατάλευκη σάρκα κι εκείνο το γκριζοπράσινο περίβλημα, το σκεπασμένο με το λεπτό χνούδι. Ίσως γιατί καλύπτεται από ένα γνωστό - άγνωστο μυστηριακό πέπλο. Έχει εκείνο το σκληρό κέλυφος που έχουν όλα τα αμύγδαλα, για να μπορεί να αντέχει στο χρόνο και τις κακουχίες, μα η γεύση του διαφέρει κατά πολύ από όλα τα άλλα, τα γνωστά. Η γεύση του είναι γλυκόπικρη. Μια γεύση που σου χαρίζει μεν ευχαρίστηση, όταν το καταναλώνεις λαίμαργα και αδηφάγα ως επιτραπέζιο ξηρό καρπό. Μια γεύση όμως που περικλείει μέσα της και την πίκρα. Μια πίκρα που πολλές φορές σε αηδιάζει, αλλά που με την πάροδο του χρόνου νιώθεις πως ώρες - ώρες καταπραΰνει μέσω των φαρμακευτικών ιδιοτήτων της την ανίατη ασθένεια της μοναξιάς και της πλήξης.
Την ποικιλία του γλυκού πικραμύγδαλου την ξέρουν λίγοι. Την καταναλώνουν όμως πολλοί. Συλλέγεται, καθαρίζεται, επεξεργάζεται και προσφέρεται απλόχερα. Η ποικιλία των καρπών του γλυκού πικραμύγδαλου, καρπίζει πάντα μέσα στις καρδιές μας."

Ως ένα απλό καθημερινό βιβλίο που μιλά για τον έρωτα, το "Γλυκό Πικραμύγδαλο" μοιάζει με διάσπαρτο αμυγδαλεώνα που ανθίζει την ίδια εποχή που ανθίζουν και οι μυγδαλιές και μας δείχνει τον δρόμο με ήρωες καθημερινούς και ιστορίες δικές μας. Μια καθημερινή ερωτική ιστορία εξελίσσεται καθώς ξετυλίγονται στα μάτια των πρωταγωνιστών της μικρές ερωτικές ιστορίες ηρώων της καθημερινότητάς μας. Μπορούν οι ιστορίες της διπλανής πόρτας να καθορίσουν το τέλος της κεντρικής ιστορίας; Λένε πως δεν φτιάχνεται ο έρωτας με καλούπια. Δεν έχει ετικέτες. Είναι η επικράτηση της φαντασίας επί της λογικής. Ή μήπως όχι;

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 05, 2007

Ο τοίχος: Κάποιο λάκκο έχει η... φάβα

Σύνθημα 88ον: ΜΙΧΑΛΟΛΑΚΚΟΣ
Μπορεί να πάσχει από αγχώδη συνδρομή αποτόκου ψυχο-τραυματικού γεγονότος, αλλά παρά την ιδιότητά του ως υφυπουργός Άμυνας πέρασε στην επίθεση αν και εν δυνάμει ανάπηρος συνταξιούχος. Κατηγορήθηκε για τη χρησιμοποίηση στενού του συνεργάτη ως ψευδομάρτυρα για να κερδίσει δίκη σε τροχαίο ατύχημα που τον αφορούσε. Πριν συνέλθει από το σοκ, είδε το φως της δημοσιότητας επιστολή απόστρατου προς το πρωθυπουργικό γραφείο, με γλαφυρές περιγραφές των όσων έκανε ο υφυπουργός στη διάρκεια επίσκεψής του στη Βουλγαρία. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθαν να προστεθούν και οι αποκαλύψεις για τις σφαίρες, τα μασούρια δυναμίτιδας, τους πυροκροτητές και το φυτίλι στο σπίτι του αδελφού του. Κάποιος πρέπει να του σκάβει το λάκκο, χωρίς αμφιβολία ή ίσως να τον σκάβει μόνος του. Κάποιο λάκκο έχει η φάβα, ένα είναι σίγουρο…