Τετάρτη, Νοεμβρίου 29, 2006

Ο τοίχος: Οι θηριοδαμαστές

Σύνθημα 84ον: ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ
Όλοι κρύβουμε ένα κτήνος μέσα μας. Το τρέφουμε με άπλετες δόσεις μίσους, οργής, θυμού και αγανάκτησης. Ένα καταπιεσμένο κτήνος που ψάχνει την ευκαιρία να βγει στο προσκήνιο. Χίμαιρες και θηρία καταχωνιασμένα στα υπόγεια της καθημερινότητάς μας που επαναστατούν και σκορπίζουν τον θάνατο, την δυστυχία, την πίκρα. Πέντε νεκρά παλικάρια για ασήμαντη αφορμή. Για ένα κοπάδι, ένα κτήμα, μια διέλευση, για το χόμπι του κυνηγιού. Δεν ξέρω αν ο Δαρβίνος είχε δίκιο. Δεν ξέρω αν προερχόμαστε από τον πίθηκο. Το μόνο που ξέρω είναι πως το θηρίο μέσα μας υπάρχει και ψάχνει αιτίες κι αφορμές για να εκδηλωθεί. Κι εμείς χωρίς να το ξέρουμε το οπλίζουμε...

Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006

Ο τοίχος: Μονοπάτια κυνηγών

Σύνθημα 83ον: ΚΥΝΗΓΟΙ ΚΥΝΗΓΩΝ
Τελικά το κυνήγι αποδεικνύεται άσχημο χόμπι. Όχι τίποτα άλλο, αλλά άμα δεν σε βρει με την καραμπίνα του κατά λάθος κάνας δικός σου, απ' ότι φαίνεται υπάρχουν χίλιοι και δυο λόγοι για να γίνεις από κυνηγός θήραμα. Το τρίτο περιστατικό των τελευταίων ημερών αποδεικνύει περίτρανα του λόγου το αληθές. Πέντε νεκροί κυνηγοί στο Αγρίνιο. Τρομακτικό όσο και τραγικό.

Πέμπτη, Νοεμβρίου 23, 2006

Ο τοίχος: Νέα φορολογική μεταρρύθμιση

Σύνθημα 82ον: ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΡΥΘΜΙΣΗ
Από νόμους, νομοσχέδια, υπουργικές αποφάσεις και διατάξεις στην Ελλάδα καλά πάμε. Από μεταρρυθμίσεις έχει βουίξει ο τόπος. Στην τελική όμως μόνο απορυθμίσεις καταφέρνουμε να φέρνουμε σε πέρας. Φοροαπαλλαγές για να γλιτώσουμε την φοροδιαφυγή, φοροεισπράξεις για να γλιτώσουμε τις φοροαπαλλαγές, και μεταρρυθμίσεις για να ρυθμίσουμε τις φοροαπαλλαγές. Αυτή είναι η φοροεισπρακτική πολιτική της κάθε κυβέρνησης, και γι' αυτό ποτέ και κανείς δεν βρίσκει άκρη. Μόνο οι έχοντες και κατέχοντες που έχουν και την δυνατότητα στο κάτω - κάτω της γραφής να πληρώσουν κι έναν λογιστή παραπάνω.

Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2006

Το λάδι και τα... λαδώματα

Το εθνικό σπορ της χώρας μας είναι το λάδωμα. Κρατικές υπηρεσίες, δημόσιοι φορείς και υπουργεία, νοσοκομεία, δικαστήρια, νομαρχίες, δήμοι και κοινότητες ακόμα και εκκλησίες φαίνεται πως γνωρίζουν πλέον καλά και από πρώτο χέρι πως το λάδι είναι το αίμα που ρέει στις φλέβες των καλοδουλεμένων γραφειοκρατικών μηχανών.
Από τα απλά πιστοποιητικά μέχρι τα αυθαίρετα της πολεοδομίας, από μια απλή εξέταση μέχρι την διεκπεραίωση υποθέσεων ρουτίνας. Όλοι και όλες τα παίρνουν, σε φακέλους και φακελάκια με ή χωρίς αποστολέα, σε τσέπες εσωτερικές και εξωτερικές. Οι διαπλεκόμενοι της χώρας επιβεβαιώνουν τον άγραφο κανόνα με την καθημερινή συνενοχή τους. Ένας κανόνας που δείχνει να επιβεβαιώνεται και με την εξαίρεσή κάποιων λίγων που δεν δέχονται να ενταχθούν στις συντεχνίες που συντηρούν τα γρανάζια του συστήματος με μπόλικο λάδι.Το λάδι είναι το τοπικό προϊόν της Κέρκυρας και από τα καμάρια της Ελλάδας. Η Μεσόγειος φημίζεται για το καλό της λάδι. Κάνει καλό στη υγεία, στο σεξ, στην καρδιά, στην χοληστερίνη, στα τριγλυκερίδια και την οσφυοκαμψία. Κάνει καλό στα άλατα των δημοσίων υπηρεσιών και υπερβαίνει ασφαλιστικές δικλείδες, ξεπερνά νόμους, ανοίγει παράθυρα και πόρτες, νομιμοποιεί αυθαίρετα, μετατρέπει τα ράντζα σε σουίτες πολυτελείας, συγχωρεί αμαρτίες και αφορεσμούς, αθωώνει ενόχους, παρακάμπτει ουρές και ξεπερνά εμπόδια. Στην Κέρκυρα, υπάρχουν ατέλειωτοι βενετσιάνικοι ελαιώνες που μαραζώνουν βιολογικά χωρίς σχέδιο και προοπτική στη λαίλαπα των λιπαντών των υπουργείων και των κυβερνήσεων. Οι Βενετοί κάτι ήξεραν που προγραμμάτισαν την καταπράσινη επένδυση των κακοτράχαλων βουνοπλαγιών του νησιού. Κάπου, κάποτε, ετούτο το λάδι θα χρησιμεύσει, υπέθεσαν και είχαν απόλυτο δίκιο μεταξύ μας. Υπάλληλοι και διευθυντές, υπουργοί και βουλευτές, δικαστές, και αρχιμανδρίτες, όλοι λιπαίνουν τις τσέπες τους με οξύτητες που συνιστούν εκατοντάδες κατασκευαστές καλού ελαιολάδου. Κάτι μου λέει πως για να πάει μπροστά ετούτο το νησί χρειαζόμαστε κι άλλους νεωτερισμούς γαιοκτήμονες και ελαιοκαλλιεργητές. Οι εποχές προχώρησαν πολύ. Ο δάκος και η παστέλα κατάλαβαν πως το λάδι είναι αγαθό πολλαπλών χρησιμοτήτων και έτρεξαν πρώτοι να σφετεριστούν τον ελαιόκαρπο της διαπλοκής και να θέσουν σε υπολειτουργία τις αναπτυξιακές μηχανές του νησιού. Οι παραγωγοί απολογούνται στους υπευθύνους πως κάθε πέρσι και καλύτερα και οι επιδοτήσεις για το πολύτιμο αγαθό από την Ευρωπαϊκή Ένωση σκαλώνουν στις αλάδωτες τσέπες των γραφειοκρατών στις Βρυξέλες. Χρειάζεται πρόγραμμα και εκσυγχρονισμός, λένε οι ειδικοί. Χρειάζονται μελέτες, αναδιάρθρωση και βιολογική ταυτότητα. Χρειάζεται επιτέλους ένα σχέδιο που θα τυποποιεί με τους δικούς μας κανόνες το λάδι που παράγουμε και δεν θα εξάγεται με τη σέσουλα σε ντενεκέδες στους μεσάζοντες των υπεραγορών της Ευρώπης. Το λάδι στο καντήλι του Κερκυραϊκού ελαιώνα λιγοστεύει και πρέπει επιτέλους κάποιος να το καταλάβει. Κάποιος με ή χωρίς λαδωμένα χέρια. Όχι τίποτα άλλο, αλλά το λάδι το χρειαζόμαστε. Χωρίς αυτό θα νεκρώσουν τα πάντα στο νησί. Κι ο τουρισμός, και οι εμπορικές επιχειρήσεις της πόλης. Όλα. Τόσους και τόσους σπούδαξαν. Τόσες και τόσες υποθέσεις ξελάσπωσαν. Οι Βενετοί κάτι ήξεραν. Εμείς, πότε περιμένουμε για να το μάθουμε;

(Άρθρο του Νίκου Παργινού από το περιοδικό Image Κέρκυρα - Απρίλιος 2005)

Τρίτη, Νοεμβρίου 21, 2006

Ο τοίχος: Η παιδεία νοσεί...

Σύνθημα 81ον: ΦΥΜΑΘΗΤΙΩΣΗ
Να δούμε τί άλλο θα δούμε σ' αυτήν τη χώρα. Δάσκαλος με φυματίωση έσπειρε τον ιό ασύστολα σε σχολικό συγκρότημα και μαθητές κινδυνεύουν άμεσα. Δεν πάμε καλά. Μετά τις καταλήψεις, τις απεργίες, τα ομαδικά όργια στις τουαλέτες, τα σχολικά βίντεο, τη βία και τον ρατσισμό, ήρθε και τούτο το νέο για να δέσει το γλυκό και να μην μείνει κανένας παραπονούμενος. Τώρα τουλάχιστον μπορούμε μετά βεβαιότητας να ορίσουμε την ασθένεια που ταλαιπωρεί τη σχολική μας κοινότητα. Το θέμα είναι αν υπάρχει αντιβιoτικό.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 20, 2006

Ο τοίχος: Ξύλο σε πρώτη προβολή

Σύνθημα 80ον: ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΞΥΛΟΥ
Να γυρνάς από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη και να σου την πέφτουν αστυνομικοί, να σε σπάνε στο ξύλο χωρίς λόγο και αιτία, στο κάτω - κάτω της γραφής εισιτήριο είχες πληρώσει, και να σε προσάγουν για συμμετοχή σε τρομοκρατικές επιθέσεις, όπως και να το κάνουμε πάει πολύ. Πάει πολύ και η ανακοίνωση της Αστυνομίας όπου θεωρεί πως υπεύθυνα για το συμβάν ήταν ένα μοτοποδήλατο και μια ζαρντινιέρα που μπήκαν στο δρόμο του φοιτητή. Συμπέρασμα 1ον: Φεστιβάλ Κινηματογράφου με ή χωρίς εισιτήριο, αν δεν αντέχετε το ξύλο καλύτερα να το αποφύγετε. Συμπέρασμα 2ον: Δεν διοργανώνουμε Φεστιβάλ Κινηματογράφου σε χώρους στάθμευσης μοτοποδηλάτων και ζαρντινιέρων.

Παρασκευή, Νοεμβρίου 17, 2006

Ο τοίχος: 17 Νοέμβρη

Σύνθημα 79ον: ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΗΑΝΚS
33 χρόνια μετά και οι επαναστάτες του Πολυτεχνείου συνεχίζουν να πέφτουν θύματα των ThANKS της πολιτικής μας. 33 χρόνια μετά και οι επαναστάτες του Πολυτεχνείου που επέζησαν κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή του τόπου ευχαριστώντας αμερικάνικα, αγοράζοντας ΤΑΝΚΣ. Λένε πως οι νεκροί πεθαίνουν όταν τους σβήσουμε από τη μνήμη μας. 17 Νοέμβρη και η μνήμη επιστρέφει σε κείνους τους επαναστάτες που η θυσία τους στιγμάτισε τη σύγχρονη Ελληνική Ιστορία. Ας είναι τουλάχιστον το ΤΗANKS μας αυθεντικό, χωρίς άρματα μάχης και αμερικάνικες ευχαριστίες.

Τετάρτη, Νοεμβρίου 15, 2006

Ο τοίχος: Μ' ένα όνειρο τρελό...

Σύνθημα 78ον: ΜΙΝΙ ΑΣΦΑΛΗΣΤΡΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Στην Ελλάδα υπάρχει σχέδιο για όλα. Γι' αυτό άλλωστε έχουμε τρελαθεί στους νόμους και τα νομοσχέδια δείχνοντας απεριόριστη εμπιστοσύνη στους εκάστοτε κυβερνώντες. Μπορεί να μην αλλάζει τίποτα στο ασφαλιστικό, να μην ανεβαίνουν τα όρια, να μην αυξάνονται οι εισφορές, αλλά όλο και κάτι αλλάζει. Αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι και οι αντοχές μας και η σύνταξη μένει όνειρο απατηλό κι απραγματοποίητο. Ίσως γιατί το σχέδιο εξόντωσής μας να είναι και το καλύτερο. Ασφαληστρικό λοιπόν κι αυτό το νομοσχέδιο. Σε τελική ανάλυση, τα μόνα που δεν μπορούν να μας εγγυηθούν οι εκάστοτε κυβερνώντες είναι τα χρονάκια μας...

Τρίτη, Νοεμβρίου 14, 2006

Ο τοίχος: Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

Σύνθημα 77ον: ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΜΕ ΔΙΑΡΚΕΙΣ & ΠΑΓΙΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Σα δεν ντρεπόμαστε λέω εγώ. Μετατρέψαμε τους συμβασιούχους από συμβασιούχους που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε συμβασιούχους με διαρκείς και πάγιες ανάγκες. Άνθρωποι που παρακαλούν για τα αυτονόητα, για ένα κομμάτι ψωμί, για μια θέση στο ήλιο του μεροκάματου, μια θέση που την αξίζουν δουλεύοντας χρόνια τώρα υπό καθεστώς ομηρίας. Αυτή είναι η Ελλάδα. Υπόσχεται και κάνει πράξη κάθε φορά τους φόβους μας...

Δευτέρα, Νοεμβρίου 13, 2006

Ο τοίχος: Τα χάπια μου!

Σύνθημα 76ον: ΦΑΡΜΑΚΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ
Αυξήσεις έως και 50% στα φάρμακα και μειώσεις μέχρι και 20% σε... μερικά από δαύτα μπαίνουν σε εφαρμογή από σήμερα κι έτσι για ακόμα μια φορά πιστοποιείται το ρητό για τις τσουχτερές τιμές των φαρμάκων. Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ θεωρώ πως τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά κάθε φορά χρειαζόμαστε και περισσότερα φάρμακα. Τα χάπια μου!

Παρασκευή, Νοεμβρίου 10, 2006

Ο τοίχος: Πληθωριστική δικαιοσύνη

Σύνθημα 75ον: ΑΚΡΙΒΗ ΜΟΥ ΔΙΚΑΙΩΣΥΝΗ
Όπως και να το κάνουμε δεν ζήτησαν και τίποτα παράλογο οι δικαστές. Αυξήσεις της τάξεως του 50% έως 70% και μάλιστα αναδρομικές! Αυτές τους τις απαιτήσεις τους τις ενέκρινε και το Μισθοδικείο κάνοντας πράξη τη γνωστή ρήση για την ακριβή δικαιοσύνη κι ας ξεσηκώθηκαν θυέλλες διαμαρτυρίας από την πολιτική ηγεσία. Μόνο που η δικαιοσύνη στην Ελλάδα αποδείχθηκε... δικαιωσύνη γιατί μας έκαψε με τις αποφάσεις της και το πρόσφατο ύποπτο παρελθόν της. Όπως και να' χει... οι δικαστές έχουν τα μέσα και διεκδικούν. Αλίμονο στον κοσμάκη που ζει με τρεις κι εξήντα.

Τετάρτη, Νοεμβρίου 08, 2006

Ο τοίχος: Μετεκλογικές ορθογραφικές ζυμώσεις

Σύνθημα 74ον: ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΤΑ
Οι εκλογές κάθε φορά μετατρέπουν την κομματική ενότητα σε.. ενότηττα. Γιατί εκλογές είναι, όπως να το κάνουμε, και κάθε φορά υπάρχει νικητής και ηττημένος. Στα κομματικά επιτελεία μετά τις εκλογές επικρατεί πάντα ενότηττα, και η ενότηττα να ξέρετε πως πάντα φέρνει γκρίνια, μουρμούρες, μπηχτές, πισώπλατα μαχαιρώματα, τραβηγμένα χαλιά, πολιτικά απωθημένα και αμπελοφιλοσοφίες. Μέχρι τις επόμενες εκλογές. Οπότε η ενότητα επανέρχεται ορθογραφικά μέχρι να ανοίξουν και πάλι οι γκαστρωμένες κάλπες. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε…

Τρίτη, Νοεμβρίου 07, 2006

Ο τοίχος: Κρανίου τόπος...

Σύνθημα 73ον: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΑΣΥΛΕΙΑ
Άσυλο ήταν, πάει και πέρασε. Κάποτε υπήρχε στα Πανεπιστημιακά μας ιδρύματα και μάλλον αυτό πρέπει να έφταιγε για την κατάντια τους. Κάποιος εισαγγελέας το είπε, ο Βύρωνας το επικύρωσε, η Μαριέττα το πιστοποίησε. Μου φαίνεται πως σε αυτήν την χώρα βαλθήκαμε να τα αλλάξουμε όλα εκτός από τους ίδιους μας τους εαυτούς. Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά σε λίγες μέρες έρχεται και το Πολυτεχνείο και τότε φοβάμαι για τα χειρότερα.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 06, 2006

Παιδεία: Η κλήση μας προωθείται....

Η κατάσταση της παιδείας στη χώρα μας μοιάζει με το παιχνίδι που παίζαμε παιδιά, το χαλασμένο τηλέφωνο. Έχω την εντύπωση πως το μήνυμα που πρέπει να φθάσει στα αυτιά των παιδιών μας προωθείται κάθε φορά με λάθος τρόπο. Απλό μήνυμα ή βίντεο; Βλέπετε άλλαξε η τεχνολογία. Το sms έγινε mms. Όπως και να’ χει, ότι και να’ ναι ετούτο το μήνυμα δεν μπορέσαμε ποτέ να το αποκωδικοποιήσουμε σωστά. Ίσως γιατί χαθήκαμε κάπου εκεί, στη μετάφραση.
Όλα ξεκινούν από το ίδιο το κράτος. Μηνύματα των καιρών που μεταφράζονται λάθος. Νομοθετήματα, μεταρρυθμίσεις και διατάξεις που προσπαθούν να αντιγράψουν άλλους και που στην πορεία χάνουν το νόημά τους και καταντούν απλές κακές αντιγραφές. Το κράτος αντιγράφει πρότυπα των άλλων, αλλά ούτε κι αυτό δεν ξέρει να κάνει σωστά. Με ελλιπείς πόρους, με πλημμελές ενδιαφέρον, με πενιχρές υποχρεώσεις, με λόγια του αέρα και πράξεις του τίποτα. Το μήνυμα εστάλη. Ποιο μήνυμα όμως;
Τη σκυτάλη παίρνουν οι εκπαιδευτές. Οι καθηγητές και οι δάσκαλοι που καλούνται σ’ ένα δύσκολο περιβάλλον, χωρίς επικαιροποιημένες γνώσεις, χωρίς υποστήριξη και οικονομικό υπόβαθρο να βάλουν τη δική τους προσωπική σφραγίδα. Μόνο που οι προσωπικές σφραγίδες στραγγαλίζονται από το ίδιο το σύστημα. Οι δάσκαλοι, έρμαια των ίδιων των δικαιωμάτων τους, πνίγονται στα ρηχά καθήκοντα των απλών διεκπεραιωτών της κακοαντιγραμμένης σχολικής ύλης. Θύματα του ίδιου του λειτουργήματός τους μεταφέρουν το μήνυμα της κεντρικής εξουσίας λανθασμένα μέσα από τυποποιημένα σχολικά βοηθήματα και μεθόδους χωρίς διεξόδους αυτόνομης μάθησης. Το μήνυμα ελήφθη. Ποιο μήνυμα όμως;
Οι γονείς, από τη μεριά τους, παραμένουν έρμαια μιας διαδικασίας που θέλει τα παιδιά τους επιστήμονες του αύριο, κυνηγούς άπιαστων ονείρων, λάτρεις πατρικών απωθημένων. Οι γονείς χρυσοπληρώνουν θυσίες στο βωμό της παραπαιδείας, ζουν με το μύθο της προσφερόμενης γνώσης όντας αποξενωμένοι από το περιβάλλον της ίδιας της μάθησης. Τα σχολεία είναι γι’ αυτούς πρωινοί χώροι στάθμευσης για τα παιδιά που μπλέκονται στα πόδια τους. Αποποιούνται το ρόλο του γονιού στα κρίσιμα και στα δύσκολα και ακολουθούν όλους τους υπόλοιπους στο κάλεσμα του χαλασμένου τηλεφώνου που θέλει τις οδηγίες να αλλάζουν κατά το δοκούν.
Τελευταίος κρίκος της αλυσίδας είναι τα ίδια τα παιδιά. Δέκτες του μηνύματος των καιρών, θύματα μιας διαδικασίας μετάφρασης που στραγγαλίζεται από την ίδια τη μεταφορά. Έχουν απέναντί τους, τους πάντες. Κράτος, σύστημα, δασκάλους και καθηγητές, γονείς και συμμαθητές. Ξεσπούν στους ίδιους τους εαυτούς τους. Αν δεν βασανίζουν το είναι τους βασανίζουν τους συναγωνιστές τους. Μεταφορείς μηνυμάτων ρατσισμού, κοινωνικής και σεξουαλικής βίας, ψυχολογικής πίεσης, δέκτες ονείρων τηλεοπτικών ριάλιτι. Οι κανόνες του συστήματος ξεκάθαροι. Γίνεσαι μέρος του ή γίνεσαι εχθρός του; Και τα παιδιά το γνωρίζουν. Ή πας με το ρεύμα, ή το ρεύμα σε πάει και σε φέρνει. Το μήνυμα ελήφθη. Ποιο μήνυμα όμως;
Ας δούμε λοιπόν τα μηνύματα στα κινητά των παιδιών μας. Αυτά τα εξελιγμένα κινητά που καταγράφουν τα πάντα. Αυτά που πήραμε για να τα ελέγχουμε και να τα διευκολύνουμε. Μάθαμε να στέλνουμε mms και χάσαμε την ουσία. Μάθαμε να καταγράφουμε τη ζωή μας σε βίντεο και ξεχάσαμε να ζούμε. Μάθαμε να ελπίζουμε στο επόμενο μήνυμα που θα σώσει την καθημερινότητά μας και καταδικάσαμε την ίδια την καθημερινότητά μας στα λογισμικά των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας. Μάθαμε να στέλνουμε σε πολλούς αποδέκτες τα όνειρά μας μα ξεχάσαμε να ονειρευόμαστε. Μάθαμε να δασκαλεύουμε και ξεχάσαμε να μαθαίνουμε. Μάθαμε να διατάζουμε και ξεχάσαμε να συνδιαλεγόμαστε. Μάθαμε να ζούμε μέσα από απρόσωπα μηνύματα που προωθούν τις προσωπικές μας επιδιώξεις. Κι ο έρωτας, η αγάπη τα όνειρα και η ελπίδα έφθασαν μεταφρασμένα στους αποδέκτες του αύριο, στα παιδιά μας. Με πράξεις βίας και πάθους φιλτραρισμένες μέσα από τις δικές μας κοινωνικές δεισιδαιμονίες, τα δικά μας αδιέξοδα. Η γνώση έγινε κομμάτι μιας κάρτας sim που γέμισε και θέλει ανανέωση. Πακέτο χρόνου ομιλίας με προσφορά. Χάσαμε την ουσία. Χάσαμε την προσωπική επαφή. Χάσαμε τον ίδιο μας τον εαυτό στην πορεία μεταξύ των κεραιών κινητής τηλεφωνίας. Παιδιά, γονείς, δάσκαλοι, κράτος, παρακράτος.
Πως στέλνεις αλήθεια μήνυμα στον ίδιο τον εαυτό σου; Βίντεο, φωτογραφία ή κείμενο; Μας το δίδαξε κανείς; Πως συνδιαλέγεσαι με τον καθρέπτη κάνοντας την αυτοκριτική σου; Πως στέλνεις μήνυμα στον ίδιο τον Θεό που χάθηκε στον κυκεώνα των μηνυμάτων μας; Πως συντηρείς τους δεσμούς της φιλίας, της οικογένειας, της ομάδας, της παρέας, στο κόσμο των υπερύθρων και του blue tooth? Δεν ξέρω αν στον Παράδεισο φθάνουν τα μηνύματα της προσευχής μας. Δεν ξέρω αν οι προσευχές μας προωθούνται ορθόδοξα από τα Κέντρα Εξυπηρέτησης του άλλου κόσμου. Δεν ξέρω αν οι κάρτες των ονείρων μας γέμισαν και θέλουν ανανέωση ούτε αν η μνήμη σκόρπισε την ελπίδα μας στο φάκελο με τα διαγραμμένα. Το μόνο που ξέρω είναι πως στη σχέση μας με τον ίδιο μας τον εαυτό και το Θεό δεν μεσολαβούν άλλοι αποδέκτες. Κι αν εμείς πολλές φορές παρεξηγούμε τα ίδια μας τα θέλω, Εκείνος ξέρει κι ακούει, ξέρει κι αποκωδικοποιεί ακόμα και το πιο σύγχρονο μήνυμα.
Άλλωστε έχει 3G (3 God - Τριαδικός Θεός)….

Ο τοίχος: Αυτήν τη βαλίτσα... ποιός θα την πάρει;

Σύνθημα 72ον: ΧΗΡΑΠΟΣΚΕΥΕΣ
Από σήμερα τίθεται σε εφαρμογή ο νέος κανονισμός για τις χειραποσκευές στα αεροδρόμια του κόσμου και οι χειραποσκευές μετατρέπονται σε... χηραποσκευές. Πλέον θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να μεταφέρουμε βαλίτσες στην καμπίνα του αεροπλάνου... όσο για τα υγρά... τα μόνα που μπορούμε να μεταφέρουμε με ασφάλεια είναι τα δάκρυά μας. Ήταν που ήταν στραβό το κλίμα...

Πέμπτη, Νοεμβρίου 02, 2006

Ο τοίχος: Ο καιρός

Σύνθημα 71ον: ΚΕΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Άλλαξε ο καιρός και μου φαίνεται πως πρέπει να ανάψουμε κάνα κερί να μην μας βρει καμιά συμφορά. Κι αυτό γιατί το κράτος δεν μπορεί να μας βοηθήσει αν ανοίξουν οι ουρανοί και βρέξει καρεκλοπόδαρα. Οι πολίτες παραμένουμε έρμαια των καιρικών φαινομένων που πλέον έχουν μετατραπεί σε... κερικά. Ας βάλει τουλάχιστον ο Θεός το χέρι του να μην θρηνήσουμε θύματα.

Τετάρτη, Νοεμβρίου 01, 2006

Ο τοίχος: Μαθήματα σεξουαλικής ορθογραφίας

Σύνθημα 70ν: ΕΥΒΙΑ
Πλέον η Εύβοια θα γράφεται με γιώτα σε ένδειξη διαμαρτυρίας και αποτροπιασμού. Αυτό το καταγγελλόμενο περιστατικό βιασμού της 16χρονης Βουλγάρας μαθήτριας συντάραξε το Πανελλήνιο και άλλαξε την ορθογραφία της λέξης. Από τον βιασμό ή την περίεργη ερωτική πράξη (πάρτε το όπως θέλετε) και την καταγραφή των ερωτικών επιδόσεων των μαθητών δραστών σε school video, από τη συμμετοχή στο επεισόδιο ακόμα και συμμαθητριών της, μέχρι τον κοινωνικό ρατσισμό που υποκινείται για την 16χρονη μαθήτρια από την τοπική κοινωνία... όλα μα όλα οδηγούν στην κρίση και τον μαρασμό της βίαιης κοινωνίας μας , του ανορθόγραφου μαθητικού συστήματός μας. Όχι τίποτα άλλο, αλλά θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε...